و براى خدا يكسان است، چه سخن خود را به راز گوييد يا آن را با صداى بلند آشكار سازيد، همه را مى‌داند؛ زيرا او به افكار و انديشه‌هاى نهفته در سينه‌ها به خوبى آگاه است؛ پس مبادا تصور كنيد كه رستاخيز و بررسى اعمال انسان‌ها امكان‌پذير نيست. (١٣)
آيا آن كسى كه بشر را آفريده است، از گفتار و كردار و انديشه‌هاى او بى‌خبر است؟ هرگز، او در درون هرچيزى نفوذ دارد و از تاروپود آن باخبر است. (١٤)
اوست آن‌كه زمين را همچون چهارپايى رام در اختيار شما قرار داد، پس در اطراف و اكناف آن رهسپار شويد و از رزقى كه خدا براى شما مقرّر داشته و شما آن را با تلاش خود به دست مى‌آوريد بهره ببريد، و [بدانيد كه بازگشت شما به سوى خداست و] زنده كردن مردگان تنها به حكم اوست. (١٥)
آيا شما كه ربوبيت خدا را بر جهان هستى انكار مى‌كنيد از آن فرشتگانى كه در آسمانند ايمنيد كه زمين را بشكافند و شما را در آن فروبرند، پس ناگهان زمين به لرزه درآيد؟ (١٦)
آيا از آنان كه در آسمانند ايمنيد كه بر شما تندبادى بفرستند كه سنگبارانتان كند؟ به زودى خواهيد دانست كه هشدار من چگونه است. (١٧)
اگر باور نمى‌كنند، در سرگذشت امّت‌هاى پيشين بينديشند؛ همانا كسانى كه پيش از اينان بودند، ربوبيّت مرا انكار و پيامبرانم را تكذيب نمودند و به عذاب گرفتار شدند؛ پس [بنگرند كه‌] عقوبت من چگونه بود. (١٨)
آيا به پرندگان كه بالاى سرشان در حال پروازند و بال‌هاى خود را مى‌گشايند و جمع مى‌كنند، نظر ندوخته‌اند؟ جز خداى رحمان هيچ كس آنها را در آسمان نگاه نمى‌دارد. قطعا او به هرچيزى بيناست. (١٩)
بلكه كيست آن‌كس كه گفته مى‌شود به جاى خداى رحمان سپاه شماست و شما را در برابر عذاب الهى- اگر عذابى براى شما بخواهد- يارى مى‌دهد؟ كافران جز در فريب فرونرفته‌اند؛ چرا كه مى‌پندارند معبودانشان ياور آنانند. (٢٠)
بلكه كيست آن كس كه گفته مى‌شود اگر خدا رزقش را از شما بازدارد او به شما روزى مى‌دهد؟ آنان خود مى‌دانند كه چنين كسى وجود ندارد، ولى همچنان در سركشى و گريز از حق فرورفته‌اند. (٢١)
آيا آن كس كه بر چهره خويش درافتاده و واژگونه سير مى‌كند در نتيجه پيش روى خود را نمى‌بيند راهياب‌تر است يا آن‌كس كه استوار بر راهى راست حركت مى‌كند و راه و مقصد خود را نظاره‌گر است؟ كافران حق گريز و مؤمنان حق‌جو در مثل اين‌گونه‌اند. (٢٢)
بگو: خداست آن‌كس كه شما را پديد آورده و براى شما گوش‌ها و ديده‌ها و دل‌ها قرار داده است و شما بايد خدا را بر اين نعمت‌ها سپاس گوييد ولى اندك سپاسگزارى مى‌كنيد. (٢٣)
بگو: اوست كه شما را در زمين آفريد، و پس از مرگتان زنده مى‌شويد و شما را دسته‌جمعى به سوى او روانه مى‌كنند. (٢٤)
آنان مى‌گويند: اگر راست مى‌گوييد كه رستاخيزى در كار است، اين وعده كى تحقق خواهد يافت؟ (٢٥)
بگو: علم آن تنها نزد خداست و من هم فقط پيامبرى اخطارگرم كه پيامم را به روشنى به شما ابلاغ مى‌كنم. (٢٦)