و آنان كه آنچه را انفاق مى‌كنند، در حالى انفاق مى‌كنند كه دل‌هايشان ترسان است از اين‌كه به سوى پروردگارشان بازمى‌گردند، (٦٠)
اينانند كه در انجام كارهاى نيك شتاب مى‌كنند و به سوى آنها بر يكديگر پيشى مى‌گيرند. (٦١)
و ما هيچ‌كس را جز به اندازه توانش تكليف نمى‌كنيم، و نزد ما كتابى است كه اعمال همگان را بى‌كم‌وكاست و بدون هيچ‌گونه اشتباه آشكار مى‌سازد و براساس آن داورى مى‌شود؛ از اين‌رو در دادن سزا، ستمى به آنان نخواهد شد. (٦٢)
بلكه دل‌هاى كافران از اين اوصافى كه براى مؤمنان گفتيم سخت در غفلت است، و آنان كارهايى ناروا جز اينها دارند كه به آنها مى‌پردازند، و همين كارهاست كه آنان را از آن صفات و اعمال پسنديده بازمى‌دارد. (٦٣)
آنان روزگارشان را اين‌گونه سپرى مى‌كنند، تا وقتى كه مرفهانشان را به عذاب گرفتار سازيم، ناگهان ناله و فرياد سرمى‌دهند و درخواست كمك مى‌كنند. (٦٤)
به آنان خطاب مى‌شود:
امروز ناله و فرياد سر ندهيد كه قطعا از سوى ما يارى نخواهيد شد. (٦٥)
زيرا آيات من پيوسته بر شما تلاوت مى‌شد ولى شما از آن روى مى‌گردانديد و به عقب بازمى‌گشتيد. (٦٦)
در حالى‌كه با اين كارتان كبر و بزرگ‌بينى خويش را نمايان مى‌ساختيد و شب‌هنگام [در بزم‌هاى خود] درباره قرآن ياوه‌سرايى مى‌كرديد. (٦٧)
آيا در اين قرآن، نينديشيده‌اند تا بدانند آن از جانب خداست؟ مگر براى آنان پيامى آمده كه براى پدران نخستينشان نيامده است تا بگويند اگر اين پيام حق است و از سوى خداست چرا براى پيشينيان فرستاده نشد؟ (٦٨)
مگر پيامبر خود محمّد را كه عمرى با آنان زيسته است نشناخته‌اند و از درستكارى و راستگويى او بى‌خبرند كه رسالتش را انكار مى‌كنند؟! (٦٩)
آيا مى‌گويند جنون دامنگير او شده است؟ نه اين‌گونه نيست، بلكه آنچه او آورده است حق است و بيشتر آنان حق را چون با هواهاى نفسانى خود سازگار نمى‌بينند خوش نمى‌دارند. (٧٠)
اگر حق پيرو خواهش‌هاى آنان بود، قطعا جهان هستى دگرگون مى‌شد و آسمان‌ها و زمين و كسانى كه در آنها بودند، تباه مى‌شدند. ما هرگز حق را پيرو خواسته‌هاى آنان قرار نداده‌ايم، بلكه به آنان كتابى داده‌ايم كه يادآور دينى درخور آنان است و باورها و رفتارهاى درست را به آنان گوشزد مى‌كند، ولى آنان با گريز از اين كتاب، از دين واقعى خود رويگردانند. (٧١)
مگر از آنان خراجى مى‌خواهى [كه به تو ايمان نمى‌آورند]؟ پاداش تو بر عهده خداست و قطعا پاداش پروردگارت بهتر است و او بهترين روزى‌دهندگان است. (٧٢)
به يقين، تو آنان را به راهى راست و دينى درست فرامى‌خوانى. (٧٣)
و آنان كه آخرت را باور ندارند، قطعا از اين راه منحرفند و به اين دين پشت مى‌كنند. (٧٤)