پس امروز در اين‌جا براى او هيچ دوست دلسوزى نيست تا از وى شفاعت كند. (٣٥)
و طعامى جز از چركاب دوزخيان نخواهد داشت، زيرا به اداى حق بينوايان همت نمى‌گماشت. (٣٦)
آن طعام را جز گنه‌پيشگان نخواهند خورد. (٣٧)
سوگند ياد مى‌كنم به آنچه مى‌بينيد، (٣٨)
و آنچه نمى‌بينيد، (٣٩)
كه اين قرآن سخن فرستاده‌اى بزرگوار است. (٤٠)
و سخن شاعرى نيست [كه برخاسته از خيال باشد]، ولى اندكى از شما ايمان مى‌آوريد. (٤١)
و سخن يك كاهن نيز نيست كه جنّيان آن را القا كرده باشند، ولى اندكى از شما متذكّر مى‌شويد و پند مى‌پذيريد. (٤٢)
اين قرآن از سوى پروردگار جهانيان نازل شده است و ساخته پيامبر نيست. (٤٣)
و اگر او بعضى از سخنان را بر ما بسته بود، (٤٤)
قطعا ما دست راستش را مى‌گرفتيم، (٤٥)
سپس رگ جگرش را مى‌بريديم و نابودش مى‌ساختيم. (٤٦)
و هيچ كدامتان نمى‌توانستيد او را از ما پنهان سازيد و از كيفر ما رهايى بخشد. (٤٧)
به راستى اين قرآن ارزش تقوا و معارف الهى را براى تقواپيشگان يادآورى مى‌كند. (٤٨)
و ما به خوبى مى‌دانيم كه برخى از شما آن را دروغ مى‌انگاريد. (٤٩)
و قطعا آن براى كافران در روز رستاخيز مايه حسرت خواهد بود. (٥٠)
همانا اين قرآن سخنى است راست و درست كه هيچ شك و ترديدى در آن نيست. (٥١)
پس نام پروردگارت را كه بزرگ است به پاكى و پيراستگى از هرعيب و نقصى ياد كن. (٥٢)
سوره معارج/ ٧٠
به‌نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
درخواست‌كننده‌اى از كافران، عذابى را درخواست كرد كه فرودش بر آنان حتمى است. (١)
عذابى كه ويژه كافران است و هيچ چيز آن را بازنخواهد داشت. (٢)
و از جانب خداوندى است كه داراى درجات است و هرفرشته‌اى به تناسب مقام قربش به سوى آن درجات عروج مى‌كند. (٣)
فرشتگان و روح در روز قيامت، روزى كه مقدار آن پنجاه هزار سال از سال‌هاى دنياست به سوى او بالا مى‌روند. (٤)
پس صبرى نيكو پيشه كن كه در آن هيچ بى‌تابى نباشد، (٥)
كافران برپايى رستاخيز را بعيد مى‌شمرند، (٦)
و ما به آن علم داريم و آن را نزديك مى‌بينيم. (٧)
آرى، آن عذاب در روزى واقع خواهد شد كه آسمان همچون فلزّ مذاب مى‌شود، (٨)
و كوه‌ها مانند پشم مى‌گردند، (٩)
و هيچ خويشاوند دلسوزى از حال خويشاوند خود نمى‌پرسد. (١٠)