و برخى از منافقان كسانى‌اند كه براى زيان‌رسانى (بى‌رونق كردن مسجد قبا و شكستن حرمت آن) مسجدى ساختند و بر آن بودند كه كفر به خدا و پيامبر را در آن رواج دهند و ميان مؤمنان (كه در مسجد قبا اجتماع مى‌كردند) جدايى بيفكنند و براى كسى كه پيش‌تر با خدا و رسول او به جنگ برخاسته بود پايگاهى بسازند (تا به رهبرى او و كمك سپاهيان روم به مدينه يورش برند و پيامبر و مؤمنان را از آن‌جا بيرون كنند). و [چون بازخواست شوند] سوگند مى‌خورند كه از اين كار جز بهترين هدف را كه احداث مساجد گوناگون و تسهيل در امر نماز است در نظر نداشته‌اند، ولى خدا گواهى مى‌دهد كه آنان دروغ مى‌گويند. (١٠٧)
اى پيامبر، هرگز در آن مسجد به نماز نايست، همانا مسجدى كه از روز نخست براساس تقوا بنا نهاده شده سزاوارتر است كه در آن به نماز بايستى. در آن مردانى هستند كه دوست دارند از آلودگى‌ها پاك شوند، و خدا كسانى را كه از گناهان و پليدى‌ها دورى مى‌كنند، دوست مى‌دارد. (١٠٨)
پس آيا كسى كه اساس دين و روش زندگى خود را بر تقواى الهى و دستيابى به خشنودى خدا نهاده بهتر است يا كسى كه بنيان دين و روش زندگى‌اش را بر لبه بى‌ثبات رودى نهاده است و با آن بنا در آتش دوزخ مى‌افتد؟ و خداوند مردم ستمكار را به قرب خويش نمى‌رساند. (١٠٩)
اين بنايى كه آنان براى دين خود ساخته‌اند همواره در دل‌هايشان مايه ترديد است و هرگز اين ترديد از بين نمى‌رود مگر آن‌كه دل‌هايشان پاره‌پاره شود، و خداوند دانا و حكيم است. (١١٠)
همانا خدا از مؤمنان، جان و مالشان را در برابر اين‌كه بهشت براى آنان باشد خريده است، بدين‌صورت كه در راه خدا پيكار كنند و بكشند و كشته شوند. اين را خداوند به عنوان وعده‌اى راست و درست بر خويش واجب كرده و در تورات و انجيل و قرآن آن را به عنوان سند معامله ثبت كرده است. و كيست كه به پيمان خويش از خدا وفادارتر باشد؟ پس به اين دادوستدى كه به آن دست يافته‌ايد شادمان باشيد، و اين است آن سعادت بزرگ. (١١١)