و ياد كن هنگامى را كه از همه پيامبران پيمان گرفتيم كه يك دين را ابلاغ كنند، و نيز از تو و از نوح، و از ابراهيم و موسى و عيسى پسر مريم؛ آرى از همه آنان پيمانى استوار گرفتيم. (٧)
خداوند اين پيمان‌ها را بر عهده آنان نهاد و ابلاغ دين واحد را از آنان خواست تا از راستى‌پيشگان بخواهد راستى و درستى خود را در اين دنيا با كردار و گفتار درست، آشكار سازند و آن را در مرحله عمل نشان دهند، و او براى كفرپيشگان عذابى دردناك آماده كرده است. (٨)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، نعمت خدا را كه (در غزوه خندق) بر شما نازل شد، به خاطر داشته باشيد، آن‌هنگام كه سپاهيانى از قبايل مختلف هم‌پيمان شدند و آهنگ شما كردند، و ما براى شكست آنان (در شب‌هايى زمستانى) بادى سرد بر آنان فرستاديم و لشكريانى از فرشتگان كه شما آنها را نمى‌ديديد به سويشان گسيل داشتيم، و خدا به آنچه مى‌كنيد بيناست. (٩)
هنگامى خداوند نعمت خود را به شما ارزانى داشت كه لشكريانى از سمت بالاى شما (از شرق مدينه) و لشكريانى از فرودست شما (غرب مدينه) بر شما هجوم آوردند؛ و هنگامى كه از شدّت ترس و وحشت ديدگان به يك سو غلطيد و جان‌ها به حنجره‌ها رسيد و درباره خدا گمان‌ها برديد. (١٠)
آن‌گاه كه لشكر احزاب از شرق و غرب بر مسلمانان تاختند و سختى به نهايت رسيد، مؤمنان آزموده شدند و از ترس به شدت مضطرب گشتند. (١١)
و همان دم كه منافقان و كسانى كه در دل‌هايشان بيمارى ريشه كرده بود و سست‌ايمان بودند، مى‌گفتند: خداوند با نويد پيروزى ما را خام كرد و ما را جز به فريب وعده نداد و پيامبرش نيز چنين كرد. (١٢)
و آن دم كه گروهى از منافقان و كسانى كه سست‌ايمان بودند گفتند: اى مردم يثرب، شما را در برابر مشركان توان ايستادگى نيست، به مدينه بازگرديد. و گروهى ديگر از آنان از پيامبر اجازه مى‌خواستند كه برگردند، و مى‌گفتند: خانه‌هاى ما بى‌حفاظ است و در آن رخنه‌هايى است كه از دزدان و دشمنان در امان نيست. در حالى‌كه خانه‌هايشان بى‌حفاظ نبود. آنان با اين بهانه فقط در پى آن بودند كه از ميدان نبرد بگريزند. (١٣)
و اگر زمانى كه منافقان و سست‌عقيده‌ها در خانه‌هاى خود به سر مى‌بردند، از اطراف و اكناف بر آنان وارد مى‌شدند، سپس از آنان خواسته مى‌شد كه از دين بازگردند، قطعا خواسته آنان را مى‌پذيرفتند و در پذيرش آن جز زمانى كوتاه درنگ نمى‌كردند. (١٤)
همانا اين منافقان و بيماردلان سست‌ايمان پيش‌تر با خدا عهد بسته بودند كه در ميدان نبرد پشت به دشمن نكنند و از كارزار نگريزند، و پيمان خدا مورد سؤال قرار خواهد گرفت. (١٥)