آن‌گاه گفت: كسانى كه به يكتايى خدا در تدبير جهان ايمان آورده و ايمانشان را با هيچ ستمى نپوشانده و بى‌اثر نكرده‌اند آنانند كه ايمنى دارند و آنان هدايت‌يافتگانند. (٨٢)
اى پيامبر، اين بود حجت ما كه آن را به ابراهيم در برابر قومش عطا كرديم. هركه را بخواهيم به درجاتى از علم و هدايت بالا مى‌بريم، و ما به كسانى كه درخور آنند آگاهيم و آن را براساس حكمت به آنان عطا مى‌كنيم.
به راستى پروردگار تو حكيم و داناست. (٨٣)
و به او اسحاق و يعقوب را بخشيديم و همه آنان را هدايت كرديم و نوح را پيش از اين راه نموديم، و داود و سليمان و ايّوب و يوسف و موسى و هارون را كه از ذريه نوح‌اند هدايت كرديم. آنان از نيكوكاران بودند و ما نيكوكاران را اين‌گونه پاداش مى‌دهيم. (٨٤)
و نيز از ذريّه نوح، زكريا و يحيى و عيسى و الياس را راه نموديم؛ همه آنان از شايستگان بودند. (٨٥)
و اسماعيل و يسع و يونس و لوط را كه از نسل نوح بودند هدايت كرديم و آنان را بر مردم جهان برترى بخشيديم. (٨٦)
و از پدران و فرزندان و برادرانشان گروهى را راه نموديم و آنان را برگزيديم و همگى را به راهى مستقيم هدايت كرديم. (٨٧)
اين است هدايت خدا كه از بندگانش هركه را بخواهد بدان راه مى‌نمايد، و پيامبران را بدان هدايت كرده است، و اگر آنان هم شرك مى‌ورزيدند قطعا كارهاى نيكى كه انجام داده بودند تباه مى‌شد و از دستشان مى‌رفت. (٨٨)
آنان كسانى بودند كه كتاب آسمانى و داورى و نبوت به ايشان داديم.
اى پيامبر، اگر اين مردم به آنچه به پيامبران داده‌ايم كافر شوند، غم مدار، زيرا گروهى را بر آن گمارده‌ايم كه هرگز به آن كافر نمى‌شوند. (٨٩)
اينانند كسانى كه خدا آنان را راه نموده است پس راهشان را پيروى كن و مردم را بدان فراخوان و به آنان بگو: من بر ابلاغ آن از شما هيچ مزدى درخواست نمى‌كنم، چرا كه آن تذكارى براى همه امّت‌هاى بشرى و غير بشرى است و وسيله كسب درآمد نيست. (٩٠)