آن خداوند دانا تدبيركننده امور شماست. معبودى شايسته پرستش جز او نيست، زيرا او آفريننده هر چيزى است، پس او را بپرستيد كه او برپادارنده و عهده‌دار هر امرى است. (١٠٢)
ديدگان، او را درنمى‌يابند ولى او همه ديدگان را درمى‌يابد، و اوست كه در ژرفاى هرچيزى نفوذ دارد و از ظاهر و باطن آن آگاه است. (١٠٣)
همانا از جانب پروردگارتان روشنگرى‌هايى براى شما آمده است؛ پس هركه در آنها بنگرد و آنها را دريابد به سود خود اوست، و هركه كور گردد و آنها را درنيابد به زيان خود اوست، و من بر شما نگهبان نيستم تا بتوانم دل‌هايتان را به سويى كه مى‌خواهم بكشانم. (١٠٤)
و بدين‌سان دليل‌ها و نشانه‌ها را با بيان‌هاى گوناگون مى‌آوريم تا آنچه بايد به انجام رسد، و تا كفرپيشگان به نهايت نگون‌بختى برسند و بگويند: اى محمّد، تو آنها را از ديگران فراگرفته‌اى، و تا قرآن را براى مردمى كه مى‌دانند به روشنى بيان كنيم. (١٠٥)
آنچه را كه از جانب پروردگارت به تو وحى شده است پيروى كن كه معبودى شايسته پرستش جز او نيست، و از مشركان روى بگردان. (١٠٦)
و اگر خدا مى‌خواست آنان مشرك نمى‌شدند، و ما تو را نگهبان امور زندگى آنان قرار نداده‌ايم، و تو عهده‌دار رفتار و باورهاى دينى آنان نيستى. (١٠٧)
و كسانى را كه مشركان به جاى خدا مى‌خوانند دشنام ندهيد كه آنان نيز خدا را از روى دشمنى كه برخاسته از نادانى است دشنام مى‌دهند. بدين‌سان براى هرامتى كردارشان را آراسته‌ايم؛ پس به آنچه زيبا مى‌دانند ناسزا مگوييد. آن‌گاه بازگشت آنان به سوى پروردگارشان خواهد بود و او آنان را از حقيقت آنچه انجام مى‌دادند باخبر خواهد ساخت. (١٠٨)
و با سخت‌ترين سوگندهايشان به خدا سوگند خوردند كه اگر نشانه‌اى بر رسالت محمد به آنان برسد قطعا به آن ايمان مى‌آورند. بگو: نشانه‌ها فقط نزد خداست و من اختياردار آنها نيستم. چه بسا آنان را در سوگندهايشان راستگو به شمار آوريد ولى چه مى‌دانيد كه چون نشانه‌ها به آنان رسد ايمان نمى‌آورند. (١٠٩)
و ما دل‌ها و ديدگانشان را دگرگون مى‌كنيم، ازاين‌رو به آن نشانه‌ها و معجزه‌ها ايمان نمى‌آورند؛ همان‌گونه كه بار نخست پيش از آن‌كه معجزات پيشنهادى آنان را ارائه كنيم به قرآن ايمان نياوردند، و ما آنان را رها مى‌كنيم كه در سركشى‌شان همواره سرگردان بمانند. (١١٠)