ابراهيم گفت: اى فرستادگان، معلوم است شما براى امرى مهم آمده‌ايد، كارتان چيست؟ (٣١)
گفتند: ما به سوى قوم لوط كه مردمى تبهكارند فرستاده شده‌ايم. (٣٢)
تا بر آنان سنگ‌هايى از گل فرستيم؛ (٣٣)
سنگ‌هايى كه نزد پروردگارت براى آن تجاوزكاران علامت‌گذارى شده است. (٣٤)
سپس فرشتگان را به سوى قوم لوط روانه ساختيم و هركس از مؤمنان را كه در آن شهر بود از آن‌جا بيرون كرديم. (٣٥)
ولى در آن‌جا جز يك خانه كه افرادش تسليم حق بودند. و آن هم خانواده لوط بود، نيافتيم. (٣٦)
سپس آن ديار را زير وزبر كرديم و در آن‌جا براى كسانى كه از عذاب دردناك مى‌ترسند، نشانه‌اى از يگانگى در ربوبيت خود برجاى نهاديم. (٣٧)
و در داستان موسى نيز نشانه‌اى بر ربوبيت بى‌همتاى ماست، آن‌گاه كه او را با دلايلى روشن به سوى فرعون فرستاديم. (٣٨)
ولى او با سپاهيانش روى برتافت و گفت: موسى جادوگر است و بار ديگر گفت: او ديوانه است. (٣٩)
پس او و سپاهيانش را گرفتيم و آنان را به دريا افكنديم در حالى‌كه او در اثر اين كفر و سركشى درخور سرزنش بود. (٤٠)
و در قوم عاد نيز نشانه‌اى بر ربوبيت بى‌همتاى ماست، آن‌گاه كه آن باد بى‌ثمر و تباه‌كننده را بر آنان فرستاديم. (٤١)
بر هرچه مى‌وزيد آن را وانمى‌گذاشت مگر اين‌كه آن را همچون چيزى مى‌ساخت كه پوسيده و خرد شده است. (٤٢)
و در ماجراى قوم ثمود نيز نشانه‌اى بر ربوبيت بى‌همتاى ماست، آن‌گاه كه [آن شتر را پى كردند پس‌] به آنان گفته شد تا چندى از نعمت‌هاى دنيا بهره ببريد و در اين مهلت چندروزه به خود آييد و به فرمان خدا گردن نهيد. (٤٣)
ولى آنان از فرمان پروردگارشان سركشى كردند، پس در حالى‌كه مى‌نگريستند، صاعقه آنان را فراگرفت. (٤٤)
صاعقه چنان سرعت داشت كه آنان نه توانستند برخيزند و از عذاب خدا بگريزند و نه از كسى طلب يارى كنند. (٤٥)
و قوم نوح را نيز پيش از قوم عاد و ثمود و فرعونيان نابود كرديم، زيرا آنان مردمى بودند كه از فرمان ما سرپيچى مى‌كردند. (٤٦)
و ما آسمان را با قدرتى وصف‌ناپذير بنا كرديم و قطعا ما را قدرتى گسترده است. (٤٧)
و زمين را گسترانديم و ما خوب گستراننده‌اى هستيم. (٤٨)
و از هرچيزى دو صنف، آفريديم، باشد كه شما دريابيد كه آفريدگار آنها از داشتن همتا منزّه است. (٤٩)
پس اى مردم، با اين همه دلايل روشن كه حكايت از يگانگى خدا دارد، با شتاب به سوى خدا حركت كنيد و تنها او را بپرستيد، همانا من از جانب او پيامبرى هشداردهنده‌ام و شما را از عذاب وى بر حذر مى‌دارم و آنچه را كه بدان نياز داريد به روشنى بيان مى‌كنم. (٥٠)
و با وجود خدا معبود ديگرى قرار ندهيد كه من از جانب او پيامبرى هشداردهنده‌ام و شما را از عذاب وى برحذر مى‌دارم و آنچه را كه بدان نياز داريد به روشنى بيان مى‌كنم. (٥١)