آرى، آنان شرك مى‌ورزند تا آنچه را به ايشان داده‌ايم ناسپاسى كنند. اينك اى مشركان از نعمت‌هاى ما بهره بريد و ناسپاسى كنيد، به زودى فرجام شوم اين كار را خواهيد دانست. (٥٥)
آنان مى‌پندارند اسباب و علل طبيعى- كه حقيقت آنها را درنيافته‌اند- در آنچه ما به ايشان ارزانى داشته‌ايم از خود نقشى دارند؛ به خدا سوگند در برابر دروغبافى خود بازخواست خواهيد شد. (٥٦)
و براى خدا كه از داشتن فرزند منزّه است دختران را مى‌انگارند و آنچه را مى‌پسندند براى خود قرار مى‌دهند. (٥٧)
اين در حالى‌كه وقتى به يكى از آنان مژده دختر دهند، چهره‌اش از خشم سياه مى‌شود و خشم خود را فرومى‌برد. (٥٨)
از ناگوارى مژده‌اى كه به او داده‌اند از مردم پنهان مى‌شود، و مى‌انديشد كه آيا او را با شرمسارى نگاه دارد يا در زير خاك پنهانش كند. بدانند اين كه خدا را صاحب دختر مى‌دانند و خود از داشتن آن بيزارند بد قضاوتى است. (٥٩)
وصف ناروا براى كسانى است كه به آخرت ايمان ندارند، و بهترين وصف تنها از آن خداست، چراكه اوست عزتمند و حكيم. (٦٠)
و اگر خدا مردم را به سزاى ستمشان مؤاخذه مى‌كرد، هيچ انسانى را كه بر روى زمين حركت مى‌كند باقى نمى‌گذاشت. ولى خداوند در كيفر مردم شتاب نمى‌كند، بلكه آنان را تا سرآمدى معيّن به تأخير مى‌افكند، و هنگامى كه سرآمدشان فرارسيد، نه لحظه‌اى از آن بازمى‌مانند و نه لحظه‌اى از آن پيش مى‌افتند. (٦١)
و آنچه را خوش نمى‌دارند براى خدا مى‌پندارند و زبانشان به دروغ خبر مى‌دهد كه نيكوترين فرجام را خواهند داشت. به يقين، آتش دوزخ براى آنان است و آنان را پيش از ديگران به سوى آتش خواهند فرستاد. (٦٢)
به خدا سوگند كه به سوى امّت‌هاى پيش از تو نيز پيامبرانى فرستاديم، امّا شيطان كارهاى زشتشان را براى آنان بياراست و در نتيجه از او پيروى كردند و از پيامبران روى برتافتند و اينك او عهده‌دار امور آنان است و روز قيامت عذابى دردناك خواهند داشت. (٦٣)
و ما اين كتاب را بر تو فرونفرستاديم مگر براى اين‌كه عقايد درست و اعمال نيكو را كه مشركان در آن اختلاف دارند براى آنان بيان كنى و براى مردمى كه ايمان مى‌آورند رهنمود و رحمتى باشد. (٦٤)