بر تو رواست كه نوبت همبسترى با هريك از همسرانت را كه بخواهى به تأخير افكنى و هركدام را كه بخواهى به سوى خود فراخوانى، و نيز رواست كه از آنان كناره‌گيرى كنى و نوبت همبسترى مقرّر ندارى. و بر تو گناهى نيست كه از آنان كه كناره‌گيرى كرده‌اى هركدام را خواستى به سوى خود فراخوانى و براى او نوبت همبسترى مقرر دارى. اين شيوه نزديك‌تر است به اين‌كه آنان شادمان شوند و اندوهگين نشوند و همگيشان به آنچه به آنان داده‌اى خشنود گردند. و خداوند به آنچه در قلب‌هاى شماست آگاهى دارد، و خداوند مصلحت بندگان را مى‌داند و در كيفر تبهكاران شتاب نمى‌كند. (٥١)
بعد از اين زنان كه اكنون همسر تواند و خدا و رسولش را بر دنيا و زيورهاى آن برگزيده‌اند، زنان ديگر بر تو حلال نيستند [از اين پس نبايد همسرى برگزينى‌].
و نيز بر تو روا نيست كه با طلاق دادن آنان زنان ديگرى را به جاى آنان به همسرى بگيرى، هرچند زيبايى‌شان تو را به شگفت آورد، مگر اين‌كه بخواهى كنيزى را به ملك خود درآورى كه اين بر تو حلال است. از مخالفت خدا بايد بر حذر بود، كه خدا بر هرچيزى نگهبان است. (٥٢)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، داخل اتاق‌هاى پيامبر نشويد، مگر اين‌كه به شما اجازه داده شود كه براى خوردن طعامى به آن‌جا رويد؛ ولى پيش از موعد به خانه او داخل نشويد تا در انتظار وقت غذا، ماندن شما به درازا كشد، بلكه همان زمان كه دعوت شده‌ايد به خانه او درآييد، و وقتى غذا خورديد پراكنده شويد و به هيچ سخنى دل نسپاريد و سرگرم نشويد، زيرا درنگ شما او را آزار مى‌دهد و از شما شرم مى‌كند كه بگويد بيرون برويد، ولى خدا از گفتن حق شرم ندارد. و چون از همسران پيامبر كالايى خواستيد و ناچار شديد با آنان سخن بگوييد، از پشت حجابى از آنان بخواهيد و از پس پرده با آنان سخن بگوييد. اين شيوه براى دل‌هاى شما و دل‌هاى آنان پاكيزه‌تر است. و شما حق نداريد پيامبر خدا را آزار دهيد، و پس از او نبايد هيچ‌گاه با همسرانش ازدواج كنيد، كه اين كار نزد خدا گناهى بزرگ است. (٥٣)
اگر چيزى را آشكار كنيد يا آن را نهان داريد خدا آن را مى‌داند، زيرا خدا به هرآشكار و نهانى داناست. (٥٤)