و چون آيات اين قرآن را كه بر پيامبر نازل شده است مى‌شنوند، به دليل اين‌كه حق را شناخته‌اند، چشمانشان را مى‌بينى كه اشكبار است و مى‌گويند: پروردگارا، ايمان آورديم، پس ما را با ساير مؤمنان در زمره كسانى ثبت كن كه بر حقانيت رسالت پيامبر گواهى داده‌اند. (٨٣)
و مى‌گويند: ما را چه سودى است كه به خدا و اين قرآن كه سراسر حق است و به سوى ما آمده است ايمان نياوريم و اميدواريم كه پروردگارمان ما را با مردم شايسته همراه سازد و در ميان آنان درآورد؟ (٨٤)
پس خداوند به پاس آنچه گفتند بوستان‌هايى آكنده از درخت كه در زير آنها جوى‌ها روان است و در آن جاودانه‌اند، به آنان پاداش داد، و اين است پاداش نيكوكاران. (٨٥)
و كسانى كه به پيامبر و آنچه بر او نازل شده است كافر شده و آيات ما را دروغ انگاشته‌اند آنان همدم دوزخند. (٨٦)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، چيزهاى پاكيزه را كه خدا آنها را براى شما حلال كرده است بر خود و ديگران حرام مكنيد و بدين‌وسيله از حدود الهى تجاوز نكنيد كه خداوند تجاوزگران را دوست نمى‌دارد. (٨٧)
و از آنچه خدا روزى شما كرده است كه همه حلال و پاكيزه‌اند. بخوريد و از خدا كه به او ايمان داريد پروا كنيد و حلال او را حرام مكنيد. (٨٨)
خداوند شما را به سبب سوگندهاى بيهوده‌تان كه بدون قصد بر زبان مى‌آوريد بازخواست نمى‌كند و كفّاره‌اى براى آنها مقرّر نمى‌دارد، ولى بر سوگندهايى كه آنها را با اراده خود استوار مى‌كنيد، اگر آنها را بشكنيد بازخواستتان مى‌كند و براى آنها كفّاره مقرّر مى‌دارد. پس كفّاره شكستن سوگند، غذا دادن به ده درمانده است از غذاهاى متوسطى كه به خانواده خود مى‌دهيد يا پوشاك ده مسكين يا آزاد كردن يك برده. پس هركس هيچ‌يك از اينها را نيابد بايد سه روز روزه بگيرد. اين كفّاره سوگندهاى شماست آن‌گاه كه سوگند ياد كنيد و آن را بشكنيد؛ و بايد سوگندهاى خود را حفظ كنيد. اين‌گونه خداوند احكام خود را براى شما بيان مى‌كند، باشد كه با فراگرفتن آنها و عمل بدانها سپاسگزارى كنيد. (٨٩)