ترجمه قرآن بر اساس الميزان - صفوى، محمدرضا - الصفحة ٦٤

و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است از آن خداست و همه امور به خدا بازگشت مى‌يابد و به دست او جارى مى‌گردد، پس چگونه ممكن است بر كسى ستم كند؟ (١٠٩)
در آغاز ظهور اسلام شما مسلمانان بهترين امتى بوديد كه براى [اصلاح دنيا و آخرت‌] مردم پديدار شديد، زيرا به كار نيك فرمان مى‌داديد و از كار ناپسند بازمى‌داشتيد و دعوت خدا را باور داشتيد پس اگر اهل كتاب نيز دعوت خدا را پذيرفته بودند، قطعا برايشان بهتر بود، ولى تنها گروهى از آنان ايمان آوردند و بيشترشان از فرمان خدا خارج شدند. (١١٠)
آنان هرگز به شما زيانى نمى‌رسانند، فقط شما را اندك آزارى مى‌دهند، و اگر با شما بجنگند، به شما پشت مى‌كنند و مى‌گريزند، سپس از سوى هيچ‌كس يارى نخواهند شد. (١١١)
هركجا يافت شوند و تسلطى بر آنان حاصل آيد بايد مهرخوارى بر آنان نهاده شود، مگر آن‌كه به رشته‌اى از جانب خدا تمسّك جويند و به پيمانى از سوى مردم متعهد شوند. آنان خشمى را از خدا بر خود جاى دادند و مهر درماندگى بر ايشان زده شد. اين بدان‌سبب بود كه به آيات خدا كفر مى‌ورزيدند و پيامبران را به ناحق مى‌كشتند، و اين ازآن‌روى بود كه از فرمان خدا سرپيچى كردند و از حدود [الهى و انسانى‌] تجاوز مى‌نمودند. (١١٢)
همه آنان يكسان نيستند. از ميان اهل كتاب گروهى هستند كه بر ايمان و اطاعت خدا پايدارند و در ساعاتى از شب آيات خدا را تلاوت مى‌كنند و سر به سجده مى‌نهند. (١١٣)
به خدا و روز واپسين ايمان دارند و به كار پسنديده فرمان مى‌دهند و از كار ناپسند باز مى‌دارند و در انجام كارهاى نيك شتاب مى‌كنند، و آنان از شايستگانند. (١١٤)
و هركار نيكى انجام دهند، هرگز درباره آن از جانب خدا ناسپاسى نبينند، و خدا به تقواپيشگان داناست. (١١٥)