و بدانيد كه هرفايده‌اى به دست مى‌آوريد، خمس آن براى خدا و پيامبر و براى خويشاوندان او، و يتيمان و بينوايان و درراه‌مانده از بستگان اوست؛ پس آن را به اهلش بپردازيد اگر به خدا و آنچه در روز بدر بر بنده خود محمّد فرو فرستاديم ايمان داريد؛ همان روز كه خدا با يارى كردن مؤمنان و شكست دادن مشركان حق را از باطل مشخص ساخت؛ روزى كه آن دو گروه مؤمن و مشرك براى نبرد با يكديگر روبه‌رو شدند. و خدا بر انجام هركارى تواناست. (٤١)
هنگامى حق را از باطل مشخص ساخت كه شما در نزديك‌ترين كرانه آن وادى، در زمينى شنزار و دور از آب اردو زديد، و مشركان در دورترين كرانه وادى، در كنار آب و در زمينى سخت پياده شدند و كاروان تجارى قريش در فرودست شما بودند و از ساحل دريا رهسپار مكّه شدند و از تيررس شما رهيدند.
بدين‌ترتيب شما چاره‌اى جز نبرد با مشركان نداشتيد. اگر شما و آنان با يكديگر وعده مى‌كرديد كه اين‌گونه باهم روبه‌رو شويد، قطعا هردو گروه وعده خود را خلاف مى‌كرديد، ولى آنچه را خدا پيش آورد براى اين بود كه كارى را كه مى‌بايست انجام شود به انجام رساند، تا در شرايطى كه عوامل پيروزى براى مشركان آماده بود، با پيروزى شما حق را از باطل مشخص سازد تا از آن پس هركه هلاك مى‌شود، با دليلى روشن هلاك گردد، و هركه حيات مى‌يابد، با دليلى آشكار حيات يابد. و نيز چون خدا شنونده استغاثه شما و آگاه به راز درونتان بود چنين تقدير كرد. (٤٢)
اى پيامبر، ياد كن زمانى را كه خداوند شمار مشركان را در خواب تو، به تو اندك نشان مى‌داد تا وقتى خواب خود را براى مؤمنان نقل مى‌كنى، از برخورد با آنان بيمناك نباشند و ترديدى به خود راه ندهند. و اگر شمار آنان را به تو بسيار نشان مى‌داد قطعا سست و نگران مى‌شديد و در كار جنگ، اختلاف مى‌كرديد، ولى خداوند بدين‌وسيله شما را از سستى و اختلاف در امان داشت، چرا كه او به راز درون سينه‌ها داناست. (٤٣)
و ياد كن زمانى را كه چون با مشركان روبه‌رو شديد، آنان را در نظر شما اندك جلوه مى‌داد و شما را نيز در نظر آنان اندك مى‌نماياند، تا خداوند كارى را كه بايد تحقّق مى‌يافت (نبرد دو گروه) به انجام رساند، و بدانيد كه همه كارها به او بازگردانده مى‌شود. (٤٤)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، هنگامى كه در ميدان نبرد با گروهى از كافران روبه‌رو گشتيد ثابت قدم باشيد و از برابر آنان مگريزيد و خدا را با قلب و زبان خود بسيار ياد كنيد، باشد كه پيروز گرديد. (٤٥)