در آن‌جا پسرانى هماره نوجوان و شاداب، به خدمت بر گردشان مى‌گردند. (١٧)
با جام‌هايى از نوشيدنى‌ها، و با آبريزها و جامى لبريز از باده زلال و روان. (١٨)
نه از نوشيدن آن سردرد گيرند و نه از آن مست و بى‌خرد شوند. (١٩)
آن پسران خدمتگزار با هرگونه ميوه كه مقرّبان برگزينند، (٢٠)
و با گوشت پرندگانى كه بدانها رغبت كنند، بر گردشان مى‌گردند. (٢١)
مقرّبان را حوريانى است كه چشمانى سياه و درشت دارند. (٢٢)
حوريانى همچون مرواريد نهفته در صدف، درخشان و دور از دست. (٢٣)
اين نعمت‌ها را به آنان ارزانى مى‌داريم تا سزايى باشد براى كارهاى پسنديده‌اى كه مى‌كردند. (٢٤)
در آن‌جا نه سخن بيهوده‌اى مى‌شنوند و نه به ارتكاب گناهى متّهم مى‌شوند. (٢٥)
آنان جز سلام كه در ميانشان رايج است سخنى نمى‌شنوند. (٢٦)
امّا اصحاب دست راست، همان نيكبختان، كيانند اصحاب دست راست؟! (٢٧)
آنان زير درختان كنار بى‌خار جاى مى‌گيرند؛ (٢٨)
زير درختان موز كه ميوه آنها بر هم چيده شده است؛ (٢٩)
زير سايه‌اى همواره گسترده؛ (٣٠)
و در كنار آبى ريزان و پيوسته روان؛ (٣١)
و در ميان ميوه‌هايى فراوان، (٣٢)
كه نه پايان مى‌پذيرد و نه منعى پديد مى‌آيد. (٣٣)
در كنار همسرانى بلندمرتبه و زيبا. (٣٤)
به يقين ما آنان را پديد آورده و به‌گونه‌اى پرورانده‌ايم كه شادابى و زيبايى‌شان دگرگون نمى‌شود. (٣٥)
و آنان را هماره دوشيزه گردانيده‌ايم. (٣٦)
و دلباخته همسرانشان و همسن و سال آنان ساخته‌ايم. (٣٧)
اينها همه براى اصحاب دست راست است. (٣٨)
آنان جمعيّتى انبوه از امّت‌هاى پيامبران گذشته‌اند. (٣٩)
و نيز جمعيّتى انبوه از امّت اسلام، اين آخرين امّت. (٤٠)
و امّا اصحاب دست چپ، همان نامباركان تيره‌بخت، و كيانند اصحاب دست چپ؟! (٤١)
آنان در ميان حرارتى سوزان و آبى بس داغ و جوشان به سر مى‌برند. (٤٢)
و در سايه‌اى از دود سياه؛ (٤٣)
سايه‌اى كه نه خنك است و نه خوش. (٤٤)
اين بدان سبب است كه آنان پيش از اين در دنيا، در اثر نعمت‌هاى خدا سرمست شده و بخشنده نعمت را از ياد برده بودند. (٤٥)
و بر شكستن آن پيمان بزرگ (پرستش خداى يكتا) اصرار مى‌ورزيدند و بندگى او را گردن نمى‌نهادند. (٤٦)
و مى‌گفتند: آيا چون مرديم و خاك گشتيم و چند استخوانى [پوسيده‌] شديم، آيا به راستى دوباره برانگيخته مى‌شويم؟ (٤٧)
و آيا پدران نخستين ما كه نابود شده‌اند، آنها هم برانگيخته مى‌شوند؟ (٤٨)
بگو: قطعا مردم نخستين و آيندگان، (٤٩)
براى موعدى معيّن كه نزد خدا روزى معلوم است، گردآورى خواهند شد. (٥٠)