قطعا تقواپيشگان را رستگارى و سراى نيكبختى خواهد بود. (٣١)
باغ‌ها و تاكستان‌ها، (٣٢)
و زنانى نارپستان و همسال، (٣٣)
و جام‌هايى لبريز از شراب. (٣٤)
در آن‌جا نه سخن بيهوده به گوششان مى‌رسد و نه تكذيب يكديگر را مى‌شنوند. (٣٥)
اينها به تقواپيشگان داده مى‌شود در حالى‌كه سزايى است از جانب پروردگار تو، و بخششى است از روى حساب. (٣٦)
همان پروردگار آسمان‌ها و زمين و آنچه ميان آن دو است؛ خدايى كه رحمتش فراگير است و هيچ‌كس درباره آنچه او داورى كرده است از جانب وى قدرت سخن گفتن و ميانجيگرى ندارد. (٣٧)
آن روز از سخن گفتن ناتوانند كه روح و فرشتگان به صف مى‌ايستند. از حاضران در صحنه قيامت- چه آدميان و چه جنّيان و چه فرشتگان- جز آن كسى كه خداى رحمان به او اجازه دهد و سخن به صواب گويد، لب به سخن نمى‌گشايد. (٣٨)
آن روز حتما به وقوع خواهد پيوست؛ پس هركه بخواهد راه بازگشتى به سوى خدا جويد، تا پاداش تقواپيشگان گيرد، كوتاهى نورزد. (٣٩)
به يقين، ما شما را از عذابى نزديك بيم داده‌ايم؛ روزى كه آدمى جزاى دستاوردهايش را انتظار مى‌كشد، و در اين ميان كافر مى‌گويد: اى كاش خاك بودم. (٤٠)
سوره نازعات/ ٧٩
به‌نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
سوگند به آن فرشتگانى كه از پايگاه‌هاى خود براى انجام مأموريت الهى، مجدانه از جا برمى‌خيزند، (١)
و سوگند به آنان، كه چون از جايگاه خود بيرون روند به آسانى خارج مى‌شوند، (٢)
و سوگند به آنان، كه چون روند شتاب مى‌ورزند، (٣)
و به سوى آنچه خدا اراده كرده است چنان‌كه بايد سبقت مى‌گيرند، (٤)
و كار جهان را تدبير مى‌كنند؛ به همه اينها سوگند كه شما برانگيخته خواهيد شد؛ (٥)
در آن روز كه صيحه‌اى بزرگ رخ دهد. (٦)
و از پى آن بانگى ديگر برخيزد. (٧)
آن روز كه چنين شود، دل‌هايى بلرزند. (٨)
و ديدگانشان فروافتد. (٩)
آنان در دنيا مى‌گفتند: آيا پس از مرگ به حالت اول بازگردانده مى‌شويم؟ (١٠)
آيا آن‌گاه كه چند استخوان پوسيده و خرد گشتيم دوباره زنده مى‌شويم؟ (١١)
و به ريشخند گفتند: در اين صورت، اين بازگشتى زيانبار است. (١٢)
اما زنده كردن مردگان بر ما دشوار نيست؛ آن تنها يك بانگ است كه برمى‌آيد و آنها را مى‌راند. (١٣)
و ناگهان زنده از دل خاك برآمده روى زمين هموار قرار مى‌گيرند. (١٤)
اى پيامبر، آيا سرگذشت موسى به تو رسيده است؟ (١٥)