براى شما چه سودى دارد كه از آن دامى كه هنگام ذبحش نام خدا بر آن برده شده است نمى‌خوريد؟ در حالى كه خداوند آنچه را بر شما حرام نموده برايتان به تفصيل بيان كرده و آنها را نيز در صورت اضطرار حلال شمرده است، ولى بسيارى از مردم از روى هواهايشان، بى‌هيچ دانشى، ديگران را به گمراهى مى‌كشانند.
بى‌گمان، پروردگارت به كسانى كه از حدود الهى تجاوز مى‌كنند داناتر است. (١١٩)
و گناهى را كه بدى فرجام آن آشكار است و نيز گناهى را كه ناخوشايندى عاقبتش نهان است وانهيد. قطعا كسانى كه مرتكب گناه مى‌شوند، ديرى نمى‌گذرد كه به همان چيزى كه مرتكب شده‌اند سزا داده مى‌شوند. (١٢٠)
و از آن دامى كه به هنگام ذبحش نام خدا بر آن برده نشده است نخوريد كه آن فسق است و خروج از مرز الهى به شمار مى‌رود، و قطعا شياطين با رمز و اشاره بر افكار دوستانشان القا مى‌كنند كه درباره يكسان بودن دام‌هاى مرده و ذبح شده با شما مجادله كنند، و اگر از آنان پيروى كنيد و سخنشان را بپذيريد، قطعا مشرك خواهيد بود. (١٢١)
آيا كسى كه مرده بود و ما او را به سبب ايمان حيات بخشيديم و براى او نورى قرار داديم كه به وسيله آن در ميان مردم حركت كند مانند كسى است كه حكايتش اين است كه در تاريكى‌هاى گمراهى به سر مى‌برد و از آن بيرون‌شدنى نيست؟
اين‌گونه براى كافران اعمالشان آراسته شده است. (١٢٢)
و اين‌گونه در هرشهرى سران گنهكارش را پديد آورديم تا در آن‌جا درباره رسالت پيامبر و آيات الهى نيرنگ زنند، ولى جز به خود نيرنگ نمى‌زنند و اين حقيقت را درنمى‌يابند. (١٢٣)
و چون براى سران گناه‌پيشه نشانه‌اى بر رسالت پيامبر بيايد مى‌گويند: ما هرگز ايمان نمى‌آوريم تا اين‌كه مانند رسالتى كه به پيامبران خدا داده شده به ما نيز داده شود. [به آنان بگو:] خدا از هركسى بهتر مى‌داند كه رسالتش را كجا قرار دهد و آن را به چه كسى عطا كند. به زودى گنهكاران را به سزاى نيرنگ‌هايى كه مى‌زدند ذلتى از نزد خدا و عذابى سخت خواهد رسيد. (١٢٤)