آيا ندانسته‌اى كه خداوند آسمان‌ها و زمين را به حق آفريده است (براى آن هدفى مقرر داشته است)؟ اگر بخواهد شما را از ميان مى‌برد و آفريدگانى جديد پديد مى‌آورد. (١٩)
و اين كار بر خدا دشوار نيست. (٢٠)
در قيامت پرده‌ها از روى چشم‌ها برداشته مى‌شود و همه مردم درمى‌يابند كه براى خدا آشكارند؛ آن‌گاه ناتوانانى كه پيرو مستكبران كفرپيشه بودند، به آن گردنفرازان مى‌گويند: ما در دنيا پيرو بى‌چون‌وچراى شما بوديم، آيا امروز چيزى از عذاب خدا را از ما بازمى‌داريد؟ مستكبران در پاسخ مى‌گويند: اگر خدا ما را به رهايى از اين عذاب رهنموده بود، ما نيز شما را به رهايى از آن راهنمايى مى‌كرديم، ولى بدانيد چه بى‌تابى كنيم و چه شكيبايى ورزيم براى ما يكسان است، ما را هيچ گريزگاهى نيست. (٢١)
و چون كار به انجام رسد، شيطان (ابليس) به كافران و گنهكاران مى‌گويد: خدا به شما وعده داد، وعده‌اى راست و درست، و به آن وفا كرد، و من هم به شما وعده دادم ولى با شما خلاف كردم، و من بر شما هيچ تسلّطى نداشتم، نه بر خودتان چيره بودم و نه بر خردهايتان، فقط شما را به كفر و نافرمانى خدا فراخواندم و شما دعوتم را پذيرفتيد؛ پس مرا سرزنش نكنيد و خود را سرزنش كنيد كه به اختيار خود از من پيروى كرديد؛ نه من فريادرس شما هستم و نه شما فريادرس من. من منكر آن بودم كه مرا پيش از اين، در حيات دنيا شريك خدا گيريد؛ به يقين ستمكاران عذابى دردناك دارند. (٢٢)
و كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند به بوستان‌هايى آكنده از درختان كه از زير آنها نهرها روان است درآورده مى‌شوند، در حالى كه به اذن پروردگارشان در آن‌جا جاودانه خواهند بود، و درودشان در آن‌جا سلام است. (٢٣)
آيا ندانسته‌اى كه خداوند گواهى به توحيد را چگونه مثل زده است؟ او سخن پاك (گواهى به توحيد) را به درختى پاك كه ريشه‌اش در زمين استوار و شاخه‌هايش در آسمان است تشبيه كرده است. (٢٤)