و اگر خدا به تو گزندى برساند، هيچ كس جز او آن را برطرف نخواهد كرد؛ و اگر براى تو خيرى بخواهد، هيچ‌كس نمى‌تواند بخشش او را بازدارد. آن را به هركس از بندگانش كه بخواهد مى‌رساند، و اوست كه گناهان بندگانش را مى‌بخشد و بر آنان رحمت مى‌آورد. (١٠٧)
بگو: اى مردم، اين قرآن كه سراسر حق است از جانب پروردگارتان براى شما آمده است؛ پس هركه بدان هدايت يابد، تنها به سود خود هدايت يافته است، و هركه گمراه گردد، تنها به زيان خود گمراه شده است.
و بگو: من بر شما گمارده نشده‌ام و امورتان در اختيار من نيست تا بتوانم رهنمودهاى اين كتاب را بر شما تحميل كنم. (١٠٨)
اى پيامبر، از آنچه به تو وحى مى‌شود پيروى كن و بر سختى‌هايى كه در اين راه به تو مى‌رسد شكيبا باش تا خدا ميان تو و مردم داورى كند، كه او بهترين داوران است. (١٠٩)
سوره هود/ ١١
به نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
الف. لام. را. اين قرآن كتابى است از جانب حكيمى آگاه كه آيات آن حقيقتى واحد دارد و هدف واحدى را دنبال مى‌كند و در عين‌حال شرح داده شده و به شاخه‌ها و فصل‌هاى گوناگون تقسيم گرديده است. (١)
آن حقيقت اين است كه:
جز خدا را نپرستيد. به راستى من از جانب او براى شما هشداردهنده و بشارتگرم. (٢)
و اين‌كه از پروردگارتان آمرزش گناهان خود را بخواهيد، سپس با انجام كارهاى شايسته به سوى او بازگرديد كه در آن صورت خداوند شما را تا مدّتى معيّن كه سرآمد عمرتان است از بهره‌اى نيكو برخوردار مى‌سازد و به هركس كه بر ديگران فضيلتى دارد و درخور پاداشى بيشتر است، پاداش فضيلت او را عطا مى‌كند، و اگر از پرستش خدا روى برتابيد، من از عذاب روزى بزرگ بر شما بيمناكم. (٣)
چرا كه بازگشت شما به سوى خداست و او بر هركارى تواناست. (٤)
بدانيد كه مشركان آن‌گاه كه پيامبر قرآن را بر مردم تلاوت مى‌كند، سينه‌هاى خود را به عقب برمى‌گردانند و سرهايشان را به زير مى‌افكنند تا خود را پنهان سازند از اين‌كه آيات قرآن را شنيده‌اند و حجت‌هاى الهى را دريافت كرده‌اند ولى بدانند كه خداوند حتى هنگامى كه آنان جامه‌هاى خوابشان را بر سر مى‌افكنند، آنچه را نهان مى‌دارند و آنچه را آشكار مى‌كنند مى‌داند، چرا كه او به راز سينه‌ها داناست. پس چگونه مى‌توانند بنمايانند كه آيات الهى را نشنيده‌اند. (٥)