اگر پيشنهادهاى آنان را مى‌پذيرفتيم و فرشتگان را به سويشان فرومى‌فرستاديم، و مردگان را زنده مى‌كرديم تا با آنان سخن گويند و درستى دعوت ما را گوشزد كنند، و هر چيزى را روبه‌روى آنان گرد مى‌آورديم تا براى آنان گواهى دهند باز هم ايمان نمى‌آوردند، مگر اين‌كه خدا بخواهد كه آنان ايمان بياورند، ولى بيشترشان نمى‌دانند كه معجزه‌ها و ساير اسباب به اذن خدا اثر مى‌گذارند. (١١١)
اى پيامبر، همان‌گونه كه تو دشمنانى دارى، ما براى هر پيامبرى دشمنانى از شياطين انس و جن مقرر داشتيم. آنان براى فريبكارى، سخنان آراسته را با رمز و اشاره به يكديگر القا مى‌كنند؛ و اگر خدا مى‌خواست چنين نمى‌كردند و با پيامبران دشمنى نمى‌نمودند؛ پس آنان را با دروغ‌هايى كه مى‌پردازند واگذار. (١١٢)
ما چنين كرديم تا اهداف موردنظرمان تحقق يابد و تا دل‌هاى كسانى كه به آخرت ايمان ندارند به سخنان آراسته و فريبنده شياطين گوش سپارد و تا ايشان آنها را بپسندند، و تا از تيره‌بختى سراى آخرت فراهم آورند آنچه را فراهم آورنده‌اند. (١١٣)
با اين وصف، آيا داورى جز خدا بجويم؟ در حالى‌كه اوست كه اين كتاب را به سوى شما فروفرستاده است؛ كتابى كه احكام و معارف آن به روشنى بيان شده است. و كسانى كه به آنان كتاب آسمانى داده‌ايم (يهوديان و مسيحيان) مى‌دانند كه آن از جانب پروردگارت به حق نازل شده است؛ پس هرگز از ترديدكنندگان مباش. (١١٤)
و پيام پروردگارت (دعوت به آيين اسلام) با رسالت تو و نزول قرآن به درستى و بى‌هيچ كاستى تحقق يافت و كامل گشت. هيچ دگرگون‌كننده‌اى نيست كه سخنان او را تغيير دهد، و اوست كه شنونده سخن بندگان و دانا به كارهاى آنان است. (١١٥)
بيشتر كسانى كه در زمين‌اند شايسته پيروى نيستند پس اگر از آنان پيروى كنى تو را از راه خدا گمراه مى‌كنند، زيرا آنان جز از گمان پيروى نمى‌كنند و در شناخت معارف الهى تنها به حدس و تخمين اكتفا مى‌كنند. (١١٦)
آرى، پروردگارت به كسى كه از راه او منحرف مى‌شود از همه داناتر است و او به هدايت‌يافتگان نيز از همه داناتر است. (١١٧)
پس اگر به آيات او ايمان داريد، از آن دامى كه به هنگام سر بريدنش نام خدا بر آن برده شده است بخوريد. (١١٨)