دو دريا برابر نيستند؛ اين يكى شيرين است و تشنگى را فرومى‌نشاند و نوشيدنش گواراست و اين يكى ناگوار و سخت شور است، ولى از هردو، گوشتى تازه مى‌خوريد و از آنها زيورى كه آن را مى‌پوشيد بيرون مى‌آوريد؛ و كشتى‌ها را در دريا مى‌بينى كه آبها را مى‌شكافند و به پيش مى‌روند، تا شما روزى خود را كه فضل خداست بجوييد، و شايد شما بر اين نعمت‌ها شكرگزارى كنيد. (١٢)
خداوند پيوسته شب را در روز فرومى‌برد و با كاستن از روز بر شب مى‌افزايد و همواره روز را در شب فرومى‌برد و با كاستن از شب بر روز مى‌افزايد، و خورشيد و ماه را رام ساخته و نظام آنها را تدبير كرده است. هريك تا سرآمدى معين روانند. اى انسان‌ها، اين است خداوند، پروردگار شما كه امورتان را تدبير مى‌كند. پادشاهى تنها از آن اوست، امّا كسانى كه شما آنها را به جاى او مى‌خوانيد مالك پوست هسته خرمايى هم نيستند. (١٣)
آنها را بخوانيد تا باور كنيد كه مالك چيزى نيستند.
اگر آنها را بخوانيد، دعا و درخواست شما را نمى‌شنوند، و اگر بشنوند شما را اجابت نمى‌كنند، و روز قيامت شرك شما را انكار مى‌كنند و از شما تبرى مى‌جويند؛ و اى پيامبر، هيچ خبردهنده‌اى چون خداوند آگاه، تو را از حقيقت امر آگاه نمى‌كند. (١٤)
اى مردم، شماييد كه به خدا نيازمنديد، و خداست كه بى‌نياز است و كارهايش همه پسنديده و زيباست. (١٥)
اگر بخواهد، شما را هلاك مى‌سازد و از ميان مى‌برد، زيرا به شما نيازى ندارد، و آن‌گاه آفريدگانى جديد مى‌آورد. (١٦)
و اين كار بر خداوند دشوار نيست. (١٧)
و هيچ‌كس بار گناه ديگرى را بر دوش نمى‌گيرد. پس اگر گرانبارى كه بار گناهش بر او سنگينى مى‌كند، ديگرى را به سوى بار خويش فراخواند تا بار گناهش را او برگيرد پاسخى نمى‌شنود و چيزى از آن برداشته نمى‌شود، هرچند خويشاوندش را فراخوانده باشد. اين تكذيب‌كنندگان رسالت [كه خدا هدايتشان را نخواسته است‌]، از انذاره‌ها و هشدارهاى تو سودى نمى‌برند. آنان چنانند كه گويا اصلا هشدارشان نداده‌اى. تو فقط كسانى را هشدار مى‌دهى و هشدار تو برايشان مفيد است كه در پى آن از خدا مى‌هراسند و از عذاب و كيفر او كه از ديدشان نهان است مى‌ترسند و نماز را به پا مى‌دارند. اينان پاك و پاكيزه‌اند، و هركه پاك شود جز اين نيست كه به سود خود پاك مى‌شود و نفع آن به خدا نمى‌رسد، چرا كه بازگشت همگان [پاكان و ناپاكان‌] به سوى خداست. (١٨)