پس كيست ستمكارتر از آن كس كه با قرار دادن شريك براى خدا، بر خدا دروغ بست و آن سخن راست (دين الهى) را وقتى براى او آمد، دروغ شمرد؟ آيا براى كافران در دوزخ جايگاهى نيست؟ (٣٢)
كسانى كه آن سخن راست را آوردند و آن را با ايمان و عمل خود تصديق كردند، آنانند تقواپيشگان. (٣٣)
آنان در حالى كه نزد پروردگار خويشند هرچه بخواهند از جانب او در اختيارشان قرار خواهد گرفت اين است سزاى نيكوكاران. (٣٤)
آرى، آنان آن سخن راست را باور كردند تا خدا گناهان بزرگشان را كه بدترين كردارهاست از آنان بزدايد و پاداش اعمالشان را بر پايه نيكوترين عملى كه مى‌كردند، به آنان بدهد. (٣٥)
مگر خدا كفايت‌كننده بنده‌اش نيست؟
با اين حال آنان تو را از كسانى كه جز اويند (معبودانشان) مى‌ترسانند. آنان گمراهند و هركه را خدا گمراه كند، هيچ هدايتگرى براى او نخواهد بود كه او را به راه آورد. (٣٦)
و هركه را خدا هدايت كند گمراه‌كننده‌اى نخواهد داشت. مگر خدا شكست‌ناپذير و انتقام‌گيرنده نيست؟ (٣٧)
و اگر از مشركان بپرسى: چه‌كسى آسمان‌ها و زمين را آفريده؟ قطعا خواهند گفت: خدا آنها را آفريده است به آنان بگو: پس به من خبر دهيد، اگر خدا گزندى براى من بخواهد، آيا آنچه به جاى او مى‌خوانيد، مى‌توانند گزندى را كه او خواسته است برطرف كنند؟ يا اگر خدا رحمتى براى من بخواهد، آيا آنها مى‌توانند رحمت او را بازدارند؟
بگو: چون آفرينش و تدبير از آن خداست، پس او مرا بسنده است كه كار خود را به او واگذارم، زيرا همه آنان كه اهل توكّل‌اند تنها بر او توكّل مى‌كنند. (٣٨)
بگو: اى قوم من، شما برحسب موقعيت خود عمل كنيد و بر كفر و لجاجت و بازداشتن از راه خدا ادامه دهيد، من نيز به آنچه بدان فرمان يافته‌ام عمل مى‌كنم، پس زود است كه بدانيد، (٣٩)
چه كسى را در دنيا عذابى خواهد آمد كه خوار و حقيرش مى‌كند، و بر چه كسى در آخرت عذابى پايدار فرود مى‌آيد. (٤٠)