به يقين در توكل و نيايش ابراهيم و همگامانش به درگاه خدا براى شما اقتداى نيكويى است، البته اين از عهده كسانى ساخته است كه به خدا و روز واپسين اميد دارند (خدا را باور كرده و به او دل بسته‌اند و به اميد دستيابى به پاداش آخرت كارهاى شايسته مى‌كنند) و هركس از فرمان خدا روى برتابد و با كافران دوستى كند خود زيان كرده است، زيرا خداوند به اطاعت او نيازى ندارد و خداست كه در مورد دستورات خود كه همه مصلحت‌آميز است، ستوده است. (٦)
اميد است كه خداوند به كافران مكّه اين توفيق را بدهد كه مسلمان شوند؛ آن‌گاه ميان شما و كسانى از آنان كه به فرمان خدا با آنان دشمنى كرده‌ايد محبتى برقرار سازد، و خدا بر اين كار تواناست.
و او هرگاه بندگانش توبه كنند و اسلام آورند گناهانشان را مى‌بخشد و آنان را از رحمت خود برخوردار مى‌سازد. (٧)
خداوند شما را از دوستى با مشركان مكّه بازداشته است ولى او شما را از كسانى كه در امر دين با شما به كارزار برنخاسته و شما را از ديارتان بيرون نكرده‌اند باز نمى‌دارد كه با آنها نيكى كنيد و با آنان به عدل و داد رفتار نماييد، چرا كه خداوند دادگران را دوست مى‌دارد. (٨)
خداوند شما را فقط از دوستى با كسانى نهى مى‌كند كه در امر دين با شما پيكار كرده و شما را از ديارتان بيرون رانده و بر بيرون راندنتان يكديگر را يارى نموده‌اند و كسانى كه با آنان طرح دوستى بريزند قطعا ستمكارند. (٩)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، هرگاه زنان باايمان به مدينه هجرت كردند و نزد شما آمدند، آنان را در مورد هجرت و ايمانشان بيازماييد و [به نتيجه آزمون اكتفا كنيد كه‌] خداوند به ايمانشان داناتر است. پس اگر باايمانشان يافتيد، آنان را به كافران بازمگردانيد؛ نه زنان باايمان براى مردان كافر حلالند و نه كافران براى زنان باايمان، چرا كه پيوند ازدواج ميان آنان گسسته است؛ و بايد به شوهرانشان آنچه را كه به عنوان مهريه پرداخته‌اند بدهيد. و بر شما گناهى نيست كه با اين زنان ازدواج كنيد به شرط آن‌كه مهرشان را به آنان بدهيد. شما بعد از آن‌كه اسلام آورديد نبايد زنان كافر خود را در همسرى نگه داريد. و اگر همسر شما به كافران پيوست، از آنان مهريه‌اى را كه به همسرانتان داده‌ايد مطالبه كنيد، و كافران نيز حق دارند كه اگر همسرانشان به شما پيوستند، مهريه آنها را از شما بخواهند. اين است حكم خدا كه ميان شما داورى مى‌كند و خدا دانا و حكيم است. (١٠)
و اگر با پيوستن همسرانتان به كفار، مهريه‌اى كه از همسران شماست از دستتان رفت (پس از مطالبه آن را به شما ندادند)، آن‌گاه در جنگ غنيمتى از آنان به دست آورديد، بايد به كسانى كه همسرانشان به كافران پيوسته‌اند، از آن غنيمت مانند آنچه به عنوان مهر هزينه كرده‌اند بدهيد، و از خدا كه به او ايمان داريد پروا داشته باشيد [و احكام و حدود او را رعايت كنيد]. (١١)