همانا پروردگارت مى‌داند كه تو نزديك به دوسوم شب و گاه نيمى از آن و گاه يك‌سوم آن را به نماز برمى‌خيزى، و گروهى از كسانى كه با تواند، نيز اين‌گونه‌اند. چگونه خدا بى‌خبر باشد، در حالى كه اوست كه اندازه شب و روز را مقرّر مى‌كند؟ او دانست كه همه شما نمى‌توانيد زمان تعيين‌شده براى عبادت شبانه را به شمار آوريد؛ از اين رو با رحمت خويش به شما روى كرد و تكليف شما را كاهش داد. اكنون لازم نيست دوسوم يا نيمى از شب يا يك سوم آن را به نماز برخيزيد، ولى هرچه از قرآن براى شما آسان است بخوانيد.
او همچنين دانست كه برخى از شما بيمار خواهند شد و عدّه‌اى ديگر براى به دست آوردن روزى و برخوردارى از فضل خدا سفر مى‌كنند، و گروهى ديگر در راه خدا پيكار مى‌نمايند و بر آنان دشوار است كه حدود نيمى از شب را به نماز برخيزند. بنابراين هرچه از قرآن براى شما آسان است بخوانيد و نماز را برپا داريد و زكات اموالتان را بپردازيد و با انفاق در راه خدا به خدا وامى نيكو دهيد. و هركار خيرى براى آخرت خود پيش مى‌فرستيد، آن را نزد خدا نيكوتر از آنچه كرده‌ايد و با پاداشى بزرگ‌تر خواهيد يافت. و از خدا آمرزش بخواهيد كه خدا بسيار آمرزنده و مهربان است. (٢٠)
سوره مدّثّر/ ٧٤
به‌نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
اى جامه خواب بر خود كشيده. (١)
برخيز و هشدار ده. (٢)
و پروردگارت را به بزرگى ياد كن. (٣)
و جامه‌ات را از آلودگى‌ها پاك دار. (٤)
و با ترك گناهان از كيفر دورى گزين. (٥)
و اين كارها را فراوان مپندار و به خاطر انجام آنها بر خدا منّت مگذار. (٦)
و به خاطر پروردگارت بر مشكلات رسالت و سختى‌هاى اطاعت خدا صبر كن. (٧)
پس چون نواخته شود در چيزى كه در آن مى‌نوازند و مردگان برانگيخته شوند، (٨)
آن روز كه هنگام بازگشت آفريدگان به سوى خداست، روز دشوارى است، (٩)
بر كافران آسان نيست. (١٠)
مرا واگذار با آن كسى كه من به تنهايى او را آفريدم (وليد پسر مغيره). (١١)
و برايش مالى فراوان قرار دادم. (١٢)
و پسرانى به او بخشيدم كه نزدش حضور دارند و در يارى وى آماده‌اند. (١٣)
و براى او جاه و مقام آماده ساختم و امورش را سامان بخشيدم. (١٤)
باز هم طمع دارد كه بر مال و جاه و فرزندانش بيفزايم. (١٥)
نه! هرگز نخواهم افزود، زيرا او با آيات ما به ستيز برخاست و به دارايى‌اش مى‌باليد. (١٦)
به زودى كيفرى سخت را كه همچون بالا رفتن بر گردنه‌اى صعب العبور است بر او تحميل خواهم كرد. (١٧)