سوره انبيا/ ٢١
به نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
وقت حسابرسى اعمال مردم به آنان نزديك شده است و آنان همچنان در غفلت‌اند و با دل بستن به دنيا و وانهادن توبه و ايمان، از آن رويگردانند. (١)
هيچ وحى جديدى كه يادآور خدا باشد، از جانب پروردگارشان برايشان نمى‌آيد مگر اين‌كه آن را مى‌شنوند و به بازى مى‌پردازند. (٢)
و دل‌هايشان به بيهوده مشغول است و در جلسه‌اى كاملا سرّى درباره دعوت پيامبر به گفت‌وگو نشستند، البته نه همه آنان بلكه ستمكارانشان و گفتند: آيا اين شخص (محمّد) جز بشرى مانند شماست؟ اگر از جانب خدا پيامى به او رسيده بود قطعا به شما نيز مى‌رسيد، پس قرآنش افسونى بيش نيست. اكنون آيا شما با اين‌كه از بصيرت برخورداريد به افسون مى‌گراييد؟ (٣)
پيامبر به آنان گفت: پروردگارم هرسخنى را، خواه در آسمان گفته شود و خواه در زمين، مى‌داند، و اوست كه به همه گفته‌ها شنوا و به همه كارها داناست. (٤)
مشركان قرآن را نخست افسون خواندند، آن‌گاه گفتند: نه، بلكه رؤياهايى آشفته است كه محمّد آنها را وحى الهى پنداشته و خود را پيامبر تصوّر كرده است، بلكه آن را خود بافته و كلام خدا قلمداد كرده است، بلكه او شاعر است و قرآنش برخاسته از خيالات شاعرانه اوست. اگر به راستى پيامبر است بايد براى ما معجزه‌اى بياورد همان‌گونه كه پيامبران نخستين همراه با معجزه فرستاده شدند. اگر معجزه‌اى بياورد ما به او ايمان مى‌آوريم. (٥)
پيش از اينان نيز مردم هيچ شهر و ديارى كه از پيامبرانشان درخواست معجزه كردند، با مشاهده آن معجزات ايمان نياوردند؛ ازاين‌رو ما آنان را هلاك كرديم. اكنون آيا اين مشركان با ديدن معجزه ايمان مى‌آورند با اين‌كه مانند پيشينيان تجاوزكارند؟ پس بدانيد كه برآوردن خواسته آنان مايه ايمانشان نخواهد شد بلكه پى‌آمدش تنها هلاكت آنان است. (٦)
و پيش از تو نيز جز مردانى را كه به آنان وحى مى‌كرديم به رسالت نفرستاديم. اگر نمى‌دانيد از پژوهندگان كتاب‌هاى آسمانى بپرسيد تا دريابيد كه پيامبران از ميان انسان‌ها برخاسته‌اند و اگر به همه انسان‌ها وحى نمى‌شود براى آن است كه وحى موهبتى است كه خدا آن را به هركه بخواهد عطا مى‌كند. (٧)
ما از پيامبرانمان ويژگى‌هاى بشرى را سلب نكرده و آنان را كالبدهايى كه غذا نخورند قرار نداده‌ايم و در دنيا جاودانه هم نبوده‌اند. (٨)
ما آنان را فرستاديم و وعده‌اى را كه به آنان داده بوديم تحقق بخشيديم، پس آنان و هركه را خواستيم نجات داديم و تجاوزگران را نابود ساختيم. (٩)
به راستى، ما كتابى به سوى شما فروفرستاديم كه در آن ارجمندترين معارف و پايدارترين احكام براى شما يادآورى شده است. آيا درنمى‌يابيد؟ (١٠)