به آنان گفته مى‌شود: مگر آيات من پيوسته بر شما تلاوت نمى‌شد و شما آنها را دروغ مى‌شمرديد؟ (١٠٥)
مى‌گويند: پروردگارا، شقاوت و تيره‌بختى ما بر ما چيره شد و ما مردمى گمراه بوديم. (١٠٦)
پروردگارا، ما را از اين‌جا بيرون بر و به دنيا بازگردان؛ اگر دوباره به شرك و گناه روى آورديم، قطعا ستم‌پيشه خواهيم بود. (١٠٧)
خداوند به آنان مى‌فرمايد: در دوزخ گم شويد و دور باشيد و با من سخن نگوييد. (١٠٨)
حقيقت اين است كه گروهى از بندگان من در دنيا مى‌گفتند: پروردگارا، ايمان آورديم، پس ما را ببخشاى و بر ما رحمت آور كه تو بهترين رحمت‌آورندگانى. (١٠٩)
ولى شما آنان را به تمسخر گرفتيد، تا آن‌جا كه تمسخرتان از مؤمنان شما را از ياد من به فراموشى انداخت، و شما همواره به آنان مى‌خنديديد. (١١٠)
من هم امروز كه روز جزاست، مؤمنان را به پاس اين‌كه در برابر ريشخند شما شكيبايى كردند و بر ياد من استوار بودند، پاداش دادم كه تنها آنان سعادتمند باشند. (١١١)
[سپس‌] خداوند به كفرپيشگان مى‌گويد: شما در گورهايتان به شمار سال‌ها چه مدت مانديد؟ (١١٢)
مى‌گويند: روزى يا پاره‌اى از روز را در آن‌جا به سر برديم؛ درست مدت آن را نمى‌دانيم، از فرشتگان شمارش‌كننده بپرس. (١١٣)
خداوند مى‌گويد: آرى، شما جز اندك‌زمانى در گورهايتان درنگ نكرديد. كاش آن روز كه در دنيا بوديد مى‌دانستيد كه از مرگ تا برپايى رستاخيز فاصله زيادى نيست. (١١٤)
آيا پنداشتيد كه شما را بيهوده آفريده‌ايم و شما به سوى ما بازگردانده نمى‌شويد؟ (١١٥)
خداوند كه فرمانرواى هستى است و هيچ امرى را جز به حق مقرّر نمى‌كند، والاتر از آن است كه شما را بيهوده بيافريند. هيچ معبودى شايسته پرستش جز او نيست. اوست پروردگار آن عرش ارجمند و زمام همه امور به دست اوست. (١١٦)
و هركس با وجود خدا معبود ديگرى بخواند كه براى آن هيچ برهانى ندارد، حسابش فقط با پروردگارش خواهد بود. حقيقت اين است كه كافران به سعادت نمى‌رسند. (١١٧)
و بگو: پروردگارا، ببخشاى و رحمت آور كه تو بهترين رحمت آورندگانى. (١١٨)
سوره نور/ ٢٤