قطعا آنان را پيش از آن‌كه در روز قيامت به عذاب بزرگ‌تر گرفتار سازيم، از رنج‌ها و مشقت‌هاى دنيوى كه عذاب نزديك‌تر است مى‌چشانيم، شايد به خداپرستى بازگردند و از انكار آخرت بازايستند. (٢١)
و كيست ستمكارتر از آن‌كس كه آيات پروردگارش به او تذكر داده شود آن‌گاه از آن روى برتابد؟
اينان مجرم‌اند و ما قطعا در آخرت از مجرمان انتقام خواهيم گرفت. (٢٢)
همانا به موسى تورات را كه نزول قرآن را بر تو تأييد مى‌كند عطا كرديم؛ پس مبادا درباره رستاخيز كه روز لقاى خداست و قرآن بيانگر آن است در ترديد باشى؛ و ما تورات را وسيله هدايت بنى اسرائيل قرار داديم. (٢٣)
و از ميان آنان گروهى را چون در امر دين شكيبايى ورزيدند و پيش از آن به آيات ما يقين داشتند، به امامت و رهبرى گمارديم تا مردم را به فرمان ما به سرمنزل هدايت برسانند. (٢٤)
به يقين، پروردگارت روز قيامت خود ميان بنى اسرائيل درباره آنچه بر سرش اختلاف مى‌كردند داورى خواهد كرد. و حق‌گرايان و باطل‌انديشان را از هم جدا خواهد ساخت. (٢٥)
آيا اين واقعيت كه بسيارى از امت‌ها را هلاك ساختيم آنان را رهنمون نشده است؟ همان امت‌هايى كه پيش از اينان بودند و هم‌اكنون اينان در خانه‌هاى آنان راه مى‌روند. به يقين در آنچه ياد شد، آيات و نشانه‌هايى است؛ پس آيا پندها را نمى‌شنوند و حق را نمى‌پذيرند؟ (٢٦)
آيا نديده‌اند كه ما با ابرهاى باران‌زا آب را به سوى زمين خشك كه گياهى در آن نروييده است مى‌رانيم، و به وسيله آن زراعتى از زمين برمى‌آوريم كه دام‌هايشان و خودشان از آن مى‌خورند؟ آيا چشم نمى‌گشايند و نمى‌بينند؟ (٢٧)
و مشركان مى‌گويند: اگر شما مؤمنان راست مى‌گوييد، اين فتح و پيروزى كه شما را به آن نويد داده‌اند چه وقت تحقق مى‌يابد؟ (٢٨)
اى پيامبر، بگو: روز فتح فرامى‌رسد، ولى در آن روز ايمان كسانى كه كفر ورزيده‌اند سودى برايشان ندارد و عذاب آنان را فرامى‌گيرد و هيچ مهلتى به آنان داده نمى‌شود. (٢٩)
پس روى از آنان برتاب و در انتظار آن باش كه خداوند حق را بر باطل چيره سازد و تو را پيروز گرداند؛ آنان در انتظارند كه با مردن و يا كشته شدن تو، دعوتت پايان پذيرد. (٣٠)
سوره احزاب/ ٣٣