موسى در پاسخ فرعون گفت: آرى، در آن زمان من براى دفاع از مردى اسرائيلى در برابر آن مرد قبطى به‌پا خاستم و آن كار را كردم، ولى نمى‌دانستم كه به كشته شدن او مى‌انجامد و چه فرجام ناگوارى را براى من در پى دارد. (٢٠)
و وقتى شنيدم كه بر كشتن من تصميم گرفته‌ايد، از شما ترسيدم و از دستتان گريختم و پروردگارم به من دانش و حكمت بخشيد و مرا از پيامبران قرار داد. (٢١)
آيا اين‌كه بر بنى اسرائيل ستم كرده و آنان را برده خود ساخته‌اى، نعمتى است كه آن را بر من منّت مى‌نهى؟ (٢٢)
فرعون گفت:
پروردگار جهان‌ها كه تو را به رسالت فرستاده است چيست؟ (٢٣)
موسى گفت:
همان كسى كه پروردگار آسمان‌ها و زمين و همه چيزهايى است كه ميان آن دو قرار دارد. شما اگر اهل يقين باشيد، از تدبيرى كه بر جهان حاكم است درمى‌يابيد كه خدايى يگانه جهان را اداره مى‌كند. (٢٤)
فرعون به كسانى كه پيرامونش بودند از روى تعجب گفت: آيا نمى‌شنويد كه موسى چه پاسخى مى‌دهد؟ (٢٥)
موسى گفت: پروردگار جهان‌ها، همان پروردگار شما و پروردگار پدران نخستين شماست. (٢٦)
فرعون به اطرافيان خود گفت:
بى‌ترديد، اين پيامبرتان كه به سوى شما فرستاده شده، ديوانه است. (٢٧)
موسى در ادامه سخنانش گفت: پروردگار جهان‌ها، همان پروردگار مشرق و مغرب و همه موجوداتى است كه ميان آن دو قرار دارد. اگر عقل خود را به كار گيريد درمى‌يابيد كه نظامى واحد بر آنها حاكم است و خدايى يكتا آنها را سامان مى‌دهد. (٢٨)
فرعون گفت: اى موسى، سوگند ياد مى‌كنم كه اگر غير از من معبودى اختيار كنى تو را در زمره آن زندانيان كه از وضعشان خبر دارى قرار مى‌دهم. (٢٩)
موسى گفت: آيا اگر نشانه‌اى براى تو بياورم كه درستى رسالت مرا آشكار كند، باز هم مرا به زندان مى‌افكنى؟ (٣٠)
فرعون گفت: اگر راست مى‌گويى كه نشانه و معجزه‌اى دارى آن را بياور و نشان ده. (٣١)
پس موسى عصاى خود را افكند كه ناگاه آن عصا اژدهايى آشكار شد. (٣٢)
و دستش را از زير بغل بيرون كشيد كه ناگاه آن دست براى تماشاگران سفيد و درخشان پديدار شد. (٣٣)
فرعون وقتى با اين حقيقت آشكار روبه‌رو گرديد، چاره‌اى جز اتّهام نديد و به بزرگانى كه پيرامونش بودند گفت: قطعا اين مرد ساحرى زبردست و داناست. (٣٤)
مى‌خواهد با سحر خود، شما را از سرزمينتان بيرون كند. با اين وصف درباره او چه برنامه‌اى داريد و چه دستورى مى‌دهيد؟ (٣٥)
مهتران قوم گفتند: در مجازات او و برادرش هارون شتاب مكن و كارشان را به تأخير انداز و گروهى را به شهرها بفرست تا ساحرانى ماهر را گرد آورند (٣٦)
آنان هرجادوگر زبردست دانايى را نزد تو مى‌آورند. (٣٧)
پس جادوگران در وقتى كه ميان موسى و فرعونيان مقرّر شد و آن روزى معيّن بود گردآورى شدند. (٣٨)
و به مردم گفته شد: آيا شما هم در آن روز در ميدان مبارزه اجتماع مى‌كنيد؟ (٣٩)