وصف آن بهشتى كه به تقواپيشگان وعده داده شده اين است كه از زير درختان آن نهرها جارى است. ميوه آن هميشگى و سايه‌اش پايدار است. اين فرجام كسانى است كه تقواپيشه بوده‌اند و فرجام كفرپيشگان آتش است. (٣٥)
اى پيامبر، كسانى كه به آنان كتاب آسمانى داده‌ايم، از آنچه به سوى تو فرو فرستاده شده است شادمان مى‌شوند، و برخى از احزابشان كسانى هستند كه بخشى از آنچه را بر تو نازل كرده‌ايم، چون با باورهايشان ناسازگار است، انكار مى‌كنند. بگو: جز اين نيست كه من فرمان يافته‌ام خدا را بپرستم و چيزى را شريك او قرار ندهم. من مردم را فقط به سوى او مى‌خوانم و در كارهايم فقط به او رجوع مى‌كنم. (٣٦)
و همان‌گونه كه بر موسى و عيسى كتاب آسمانى نازل كرديم، بر تو نيز اين قرآن را كه دربردارنده حكم و به زبان عربى است فروفرستاديم. و اگر پس از دانشى كه به تو رسيده است، از خواسته‌هاى اهل كتاب پيروى كنى و به بخشى از احكام منسوخ يا تحريف‌شده آنان تمايل نشان دهى، يا در پاسخ به پيشنهادشان معجزه‌اى جز قرآن بخواهى، قطعا خدا تو را مؤاخذه خواهد كرد، آن‌گاه نه به جاى او ياورى خواهى داشت و نه كسى كه تو را از كيفر او حفظ كند. (٣٧)
به يقين، ما پيش از تو نيز پيامبرانى را به رسالت فرستاديم و براى آنان همسران و فرزندانى قرار داديم، و هيچ پيامبرى را توان اين نبوده است كه جز به اذن خدا معجزه‌اى بياورد، و خدا نيز جز برطبق حكمت و مصلحت فرمان تحقق معجزه‌اى را نمى‌دهد، زيرا براى هرزمانى چيزى مقرر شده است كه در آن زمان جز همان چيز تحقق نمى‌يابد. (٣٨)
خداست كه در هرزمانى آنچه را بخواهد مى‌زدايد و آنچه را بخواهد استوار مى‌دارد. البتّه زدودن و استوار داشتن امور از سوى خدا بى‌برنامه نيست، بلكه اساس آن «امّ الكتاب» است و «امّ الكتاب» فقط نزد اوست. (٣٩)
پس اگر بخشى از كيفرهايى را كه به آنان وعده مى‌دهيم به تو بنمايانيم، يا پيش از آن جان تو را بستانيم، تو در انتظار تحقّق آن وعده‌ها مباش، چرا كه وظيفه تو فقط ابلاغ پيام است و حسابرسى آنان فقط بر عهده ماست. (٤٠)
آيا نديده‌اند كه ما به سراغ زمين مى‌آييم و از اطرافش آن را مى‌كاهيم (آدميان را جان مى‌ستانيم و به هلاكت مى‌افكنيم)؟ و خداست كه حكم مى‌كند و هيچ‌كس نمى‌تواند حكم او را دنبال كند و مانع آن شود، و او كارها را به سرعت همان‌گاه كه انجام مى‌شود حسابرسى مى‌كند. (٤١)
قطعا كسانى هم كه پيش از آنان بودند مكر ورزيدند، ولى مكرشان ما را از هلاك ساختن آنان بازنداشت، زيرا تدبيرها همه از آن خداست. اوست كه مى‌داند هركسى چه فراهم مى‌آورد. و به زودى كافران خواهند دانست كه فرجام نيكوى اين سراى از آن كيست؟ (٤٢)