همانا كه قرآن را بخش‌بخش كردند؛ بخشى را سحر و بخش ديگر را افسانه‌هاى پيشينيان و بخشى را ساخته و پرداخته پيامبر شمردند. (٩١)
سوگند به پروردگارت كه از همه آنان سؤال خواهيم كرد، (٩٢)
از آنچه براى بازداشتن مردم از گرايش به سوى خدا، انجام مى‌دادند. (٩٣)
اينك آنچه را بدان فرمان يافته‌اى اعلان كن و دعوتت را آشكار ساز و از مشركان روى بگردان. (٩٤)
زيرا ما با فروفرستادن عذاب، شرّ استهزاكنندگان را از تو بازمى‌داريم. (٩٥)
همانان كه با وجود خدا معبود ديگرى براى خود قرار مى‌دهند. پس به زودى حقيقت را درخواهند يافت. (٩٦)
ما خوب مى‌دانيم كه تو از آنچه مشركان از روى استهزا مى‌گويند دلتنگ مى‌شوى. (٩٧)
پس پروردگارت را همراه با ستايش او تسبيح‌گوى و از نمازگزاران باش تا اندوه تو برطرف گردد. (٩٨)
و پروردگارت را تا زمانى كه مرگ به سراغت مى‌آيد و جهان غيب براى تو مشهود مى‌شود بندگى كن. (٩٩)
سوره نحل/ ١٦
به نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
به زودى وعده خدا در مورد يارى مؤمنان و سركوب كافران تحقق خواهد يافت، پس خواهان شتاب در تحقق اين وعده نباشيد؛ منزّه است خدا و بلندمرتبه‌تر از اين است كه چيزى را شريك او سازند. (١)
فرشتگان را با روح- كه از عالم امر است- بر هركس از بندگانش كه بخواهد فرومى‌فرستد، با اين پيام كه به مردم هشدار دهيد كه جز من معبودى شايسته پرستش نيست، پس از من پروا كنيد و راه اطاعت را در پيش گيريد. (٢)
آسمان‌ها و زمين را به حق (هدفمند) آفريده است. او والاتر از اين است كه چيزى را شريك او سازند. (٣)
انسان را از نطفه‌اى پست آفريده است، ولى او بى‌آن‌كه انتظار رود آشكارا با پروردگارش ستيزه‌جويى مى‌كند. (٤)
و دام‌ها را كه براى شما در آنها وسيله گرما و سودهايى ديگر است آفريد و از گوشت آنها مى‌خوريد. (٥)
و عصرگاهان كه دام‌ها را از صحرا به آغل بازمى‌گردانيد و بامدادان كه آنها را به چراگاه مى‌بريد، در آنها براى شما منظره‌اى زيباست. (٦)