قوم الياس بى‌درنگ او را تكذيب كردند، و قطعا آنان در روز قيامت براى عذاب احضار خواهند شد. (١٢٧)
ليكن از ميان آنان، بندگان خالص شده براى خدا كه بندگى او كردند و دل به غير او نبستند، در آن روز عذابى نخواهند چشيد. (١٢٨)
ما پيام او را در ميان امت‌هايى كه پس از او آمدند زنده نگاه داشتيم و تا روز قيامت نيز زنده نگاه خواهيم داشت. (١٢٩)
سلام خدا بر الياس! (١٣٠)
ما همه نيكوكاران را آن‌گونه كه به الياس پاداش داديم، پاداش مى‌دهيم. (١٣١)
او از بندگان واقعى ما و از مؤمنان راستين بود. (١٣٢)
و همانا لوط از فرستادگان ما بود. (١٣٣)
[ياد كن‌] وقتى را كه او و همه خانواده‌اش را از عذاب رهايى بخشيديم، (١٣٤)
بجز همسر پيرش كه در زمره كسانى بود كه در عذاب باقى ماندند و بدان هلاك گشتند. (١٣٥)
سپس ديگران را، همانان كه لوط به سويشان فرستاده شد، هلاك كرديم. (١٣٦)
(سرزمين آنان در مسير حجاز و شام است) و شما مردم حجاز قطعا بر ويرانه‌هاى ديارشان صبحگاهان عبور مى‌كنيد؛ (١٣٧)
و نيز شامگاهان بر آن‌جا مى‌گذريد؛ پس چرا خرد را به كار نمى‌گيريد و درنمى‌يابيد؟ (١٣٨)
و به يقين، يونس از فرستادگان ما بود. (١٣٩)
[ياد كن‌] زمانى را كه او گريخت و به سوى كشتى انباشته از سرنشين رفت. (١٤٠)
كشتى در دريا حركت كرد و ماهى بزرگى راه را بر كشتى بست؛ پس يونس با ديگر سرنشينان قرعه انداختند، قرعه به نام او درآمد و از شكست‌خوردگان شد. (١٤١)
يونس را بى‌درنگ به دريا انداختند و آن ماهى او را بلعيد در حالى‌كه نكوهيده بود. (١٤٢)
و اگر از زمره تسبيح‌گويان خدا نبود، (١٤٣)
قطعا تا روزى كه مردم از قبرها برانگيخته مى‌شوند، در شكم ماهى مى‌ماند و از آن‌جا برانگيخته مى‌شد. (١٤٤)
آرى، چون يونس را تسبيح‌گوى خويش يافتيم، او را در حالى‌كه بيمار بود، از شكم ماهى به زمينى بى‌گياه كه سايبانى در آن يافت نمى‌شد، بيرون انداختيم. (١٤٥)
و بر فراز او درختى از نوع كدو رويانديم تا آن را سايبان خود گيرد. (١٤٦)
و او را به سوى قومش كه يكصد هزار نفر بلكه افزون بر آن بودند، به رسالت فرستاديم. (١٤٧)
پس به او ايمان آوردند، ازاين‌رو هلاكشان نساختيم و تا سرآمدى كه برايشان مقرّر شده بود، آنان را از نعمت‌هاى دنيا برخوردار كرديم. (١٤٨)
مشركان مى‌پندارند فرشتگان دختران خدايند؛ اى پيامبر، از آنان جويا شو كه آيا دختران براى پروردگارت و پسران براى آنان است؟! (١٤٩)
آيا فرشتگان را دختر آفريده‌ايم و ايشان آفرينش آنها را نظاره‌گر بودند؟! (١٥٠)
بدانيد كه آنان بر اثر دروغ‌پردازى‌هاى خود مى‌گويند: (١٥١)
خدا فرزند آورده است بى‌ترديد آنان دروغگويانند. (١٥٢)
آيا خدا در گرفتن فرزند، دختران را بر پسران برگزيده است؟! (١٥٣)