و به يقين اگر بادى سرد بفرستيم كه باغ و كشتزارشان را زرد كند و آنان بنگرند كه باغ و زراعتشان زرد شده و خشكيده است، بى‌درنگ نعمت‌هاى الهى را انكار مى‌كنند. (٥١)
اى پيامبر، به اين‌گونه مردم مشرك دل مبند و بر آنان اندوهگين مباش، چرا كه آنان مردگانند و تو نمى‌توانى سخن خود را به مردگان بشنوانى و آنان را هدايت كنى. اينان كرانند و تو بر شنواندن دعوتت به آنان ناتوانى. اين در حالى است كه آنان روى مى‌گردانند و پشت مى‌كنند، وگرنه امكان داشت حتى با اشاره سخنت را به آنان بفهمانى. (٥٢)
اى پيامبر، اين مشركان كورند و بى‌راهه مى‌روند و تو نمى‌توانى كوران را از گمراهى بازدارى و هدايتشان كنى؛ تو نمى‌توانى سخنت را جز به كسانى بشنوانى و هدايتشان كنى كه آيات ما را- كه همه نشانگر توحيد است- تصديق كنند. اينانند كه در برابر ما تسليم مى‌شوند و ايمان مى‌آورند. (٥٣)
خداوند كسى است كه شما را به هنگام نوزادى ناتوان آفريد، آن‌گاه پس از ناتوانى نيرو و توان به وجود آورد و شما را به دوران جوانى رسانيد، آن‌گاه پس از توانايى ضعف و سستى پديد آورد و شما را به پيرى رسانيد آرى، او هرچه بخواهد مى‌آفريند.
اوست كه هم داناست و هم توانا. (٥٤)
و روزى كه قيامت برپا شود، مجرمان سوگند ياد مى‌كنند كه جز زمانى كوتاه در قبرهاى خويش نمانده و دوباره به حيات دنيوى بازگشته‌اند. اينان هماره چنين‌اند كه از حقيقت باز داشته مى‌شوند و به باطل كشيده مى‌شوند. (٥٥)
اما كسانى كه دانش و ايمان به آنان داده شده بود در پاسخ كافران تبهكار مى‌گويند: شما پس از مردن، تا روز قيامت درنگ كرده و در قبرهايتان مانده‌ايد. اين حقيقت را قرآن بيان كرد كه: پس از مردن تا روز قيامت فاصله و برزخى است. اين مدت كه مرده بوديد همان فاصله و برزخ است.
پس امروز روز رستاخيز است، ولى شما اين روز را نشناختيد و آن را باور نكرديد. (٥٦)
در آن روز، نه عذرخواهى آنان كه ستم كرده‌اند به حالشان سودبخش است و نه از آنان خواسته مى‌شود كه با انجام كارهاى شايسته و تدارك گناهان خود در صدد برآيند توبيخ و سرزنش را از خود بگردانند. (٥٧)
همانا در اين قرآن براى مردم از هرمثل و توصيفى كه حق را به دل‌ها نزديك كند و بطلان راه كفر را آشكار سازد، نمونه‌اى بيان كرده‌ايم، و اگر نشانه و معجزه‌اى براى آنان بياورى، قطعا كسانى كه كفر ورزيده‌اند خواهند گفت: شما جز باطل چيز ديگرى نياورده‌ايد. (٥٨)
اين‌گونه خداوند بر قلب كسانى كه خدا و آيات او را نمى‌شناسند و قيامت را باور ندارند مهر مى‌زند كه نه مثل‌هاى قرآن را بفهمند و نه نشانه‌ها و معجزه‌ها را باور كنند. (٥٩)
پس در برابر برخوردهاى ناپسند كافران كه حق را باطل مى‌شمرند شكيبا باش؛ خدا وعده پيروزى به تو داده است. وعده خدا حق است و به آن وفا مى‌كند. مبادا كسانى كه به راستى و درستى وعده‌هاى الهى اطمينان ندارند تو را به ترديد افكنند و باورت را سست كنند. (٦٠)