منافقان براى شما به خدا سوگند مى‌خورند تا شما را از خود خشنود سازند، در صورتى كه اگر مؤمن باشند سزاوارتر است كه خدا و پيامبرش را با اطاعت و ترك خصومت خشنود كنند. (٦٢)
آيا ندانسته‌اند كه هركس با خدا و پيامبر او مخالفت و دشمنى كند آتش دوزخ براى اوست كه در آن جاودانه مى‌ماند؟ اين است خوارى بزرگ. (٦٣)
منافقان از اين بيم دارند كه سوره‌اى از قرآن بر ضدّ آنان نازل شود و آنان را از آنچه در دل دارند (كفر و سوء قصد به تو) خبر دهد. به آنان بگو: همچنان در نفاق خود بمانيد و با اين شيوه مؤمنان را به مسخره گيريد، قطعا خداوند آنچه را كه از فاش شدنش بيم داريد آشكار خواهد كرد. (٦٤)
اگر از سوء قصدى كه درباره تو داشتند بپرسى، مى‌گويند: ما چنين قصدى نداشتيم، ما فقط كارهاى بيهوده مى‌كرديم و به بازى و سرگرمى مشغول بوديم.
به آنان بگو: آيا براى بازى و سرگرمى، خدا و آيات او و پيامبرش را به مسخره مى‌گرفتيد؟ (٦٥)
براى آنچه كرده‌ايد عذر نياوريد كه بى‌نتيجه است، زيرا شما پس از آن‌كه ايمان آورده بوديد، با سوء قصدى كه درباره پيامبر داشتيد، كافر شديد؛ ازاين‌رو همه درخور كيفريد، و اگر ما گروهى از شما را به اقتضاى مصلحتى ببخشيم و مجازات نكنيم گروهى ديگر را بدان‌سبب كه گنهكارند كيفر خواهيم داد. (٦٦)
مردان و زنان منافق همه در داشتن صفات ناپسند و ارتكاب كارهاى ناروا مانند يكديگرند. آنان به كار ناروا فرمان مى‌دهند و از كار پسنديده بازمى‌دارند و از انفاق در راه خدا دست نگاه مى‌دارند آرى آنان خدا را فراموش كرده‌اند چرا كه از بندگى خدا خارج شده‌اند و خدا هم آنان را به فراموشى سپرده است. (٦٧)
خداوند به مردان و زنان منافق و همه كفرپيشگان آتش دوزخ را وعده داده است كه جاودانه در آن خواهند بود. آن آتش برايشان بسنده است و خداوند آنان را از رحمت خود دور ساخته و عذابى پايدار خواهند داشت. (٦٨)