خداى رحمان پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر است، (خاور و باختر خورشيد در زمستان و تابستان). (١٧)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (١٨)
آن دو درياى شور و شيرين را كه پيوسته باهم برخورد مى‌كنند درهم آميخت. (١٩)
ميان آن دو حايلى است كه از حدّ خود درنمى‌گذرند و هيچ‌يك بر ديگرى غالب نمى‌شود. (٢٠)
پس كدام يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٢١)
از آن دو دريا مرواريد درشت و ريز بيرون مى‌آيد. (٢٢)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٢٣)
كشتى‌هاى ساخته و پرداخته شده دست بشر كه در دريا روانند و در عظمت و بلندى همچون كوه‌ها هستند از آن خدايند. (٢٤)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٢٥)
هركه روى زمين است- از جنّ و انس- فانى خواهد شد. (٢٦)
و پروردگارت كه شكوهمند و گرامى است با همه صفات ارجمند و زيبايش باقى مى‌ماند. (٢٧)
پس كدام يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٢٨)
هركه در آسمان‌ها و زمين است همواره حاجت خود را از او مى‌طلبد، زيرا از هرجهت به وى نيازمند است.
هرروز (و هرزمان) خداوند در كارى بديع است غير از كار گذشته و آينده. (٢٩)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٣٠)
اى جنّيان و انسيان، اى دو مخلوق وزين آفرينش به زودى نظام اين جهان را برمى‌اندازيم و جهانى ديگر پديد مى‌آوريم و در آن‌جا به كار شما خواهيم پرداخت. (٣١)
پس كدام يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٣٢)
در آن‌جا به شما مى‌گوييم: اى گروه جنّ و انس، اگر مى‌توانيد از كرانه‌هاى آسمان‌ها و زمين بگذريد و از تحت قدرت خدا خارج شويد و خود را از كيفر او برهانيد، بگذريد، ولى هرگز نمى‌توانيد بگذريد، جز با نيرويى عظيم كه آن هم در اختيار شما نيست. (٣٣)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٣٤)
در آن روز بر سرتان شعله آتش و دودى فروفرستاده مى‌شود ولى يكديگر را يارى نمى‌كنيد و از بلا نمى‌رهانيد. (٣٥)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٣٦)
پس آن‌گاه كه آسمان شكافته شود و همچون چرم سرخ، گلگون گردد [رستاخيز فرامى‌رسد]. (٣٧)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٣٨)
آن روز كه قيامت برپا مى‌شود، هيچ جنّ و انسى را از گناهش نمى‌پرسند. (٣٩)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٤٠)