و خانواده‌اش را كه از دست داده بود به او بخشيديم و آنها را به دو برابر رسانديم، تا از جانب ما رحمتى بر او و تذكّرى براى خردمندان باشد. (٤٣)
و به او گفتيم:
سوگند خود را مشكن و يك دسته شاخه گياه، به تعداد تازيانه‌هايى كه سوگند ياد كردى به همسرت بزنى، در دست گير و آنها را يكجا بر او بزن. به راستى ما ايّوب را بر آن دردها و رنج‌هايى كه بر او وارد ساختيم، شكيبا يافتيم؛ او خوب بنده‌اى بود؛ چرا كه همواره به ما رجوع مى‌كرد. (٤٤)
و نيز بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب را ياد كن؛ آنان در اطاعت از خدا و رساندن خير به مردمان نيرومند و در راهيابى به باورهاى درست و كارهاى شايسته تيزبين بودند؛ (٤٥)
زيرا ما آنان را به سبب برخوردارى از خصلتى پاك كه ياد سراى آخرت بود، براى خود خالص ساخته بوديم، به گونه‌اى كه نه شيطان از آنان نصيبى داشت و نه هواى نفس. (٤٦)
آنان نزد ما از برگزيدگان به شمار مى‌رفتند و از نيكان بودند. (٤٧)
و از ديگر پيامبران ما، اسماعيل و يسع و ذو الكفل را ياد كن و [بدان كه‌] همه آنان از بهترين انسان‌ها بودند. (٤٨)
اين قرآن يادآور توحيد و معارف الهى است و قطعا تقواپيشگان در جهان ديگر بازگشتى نيكو خواهند داشت. (٤٩)
براى آنان بهشت‌هايى است هميشگى كه درهاى نعمت آن برايشان گشوده است. (٥٠)
در آن‌جا عزّتمندانه [بر تخت‌ها] تكيه مى‌زنند و ميوه‌هايى را كه در آن‌جا بسيار است و نيز نوشيدنى را به سوى خود فرامى‌خوانند. (٥١)
در كنارشان همسرانى هستند كه فقط چشم به شوهران خود دارند و ديده از غير آنان فروبسته‌اند و همسال و همسان شوهران خويش‌اند. (٥٢)
اين بهشت همان چيزى است كه براى روز حساب به شما تقواپيشگان وعده داده مى‌شود. (٥٣)
آرى، اين است روزى ما به شما كه هرگز آن را فنايى نيست. (٥٤)
اين است فرجام تقواپيشگان و قطعا سركشان در آن سرا، بد بازگشتگاهى خواهند داشت. (٥٥)
بازگشتگاه آنان دوزخ است كه به آن درمى‌آيند و از حرارتش به رنج مى‌افتند؛ بد بسترى براى دوزخيان آماده شده است. (٥٦)
اين آبى است جوشان و چركين و بدبو، كه بايد آن را بچشند و چاره‌اى جز اين ندارند. (٥٧)
و اين هم چيز ديگرى است از جنس همان آب داغ و مايع چركين با انواع گوناگون آن، كه آنها را نيز بايد بچشند. (٥٨)
به سران شرك و كفر گفته مى‌شود: اين گروهى كه از شما پيروى كردند، به اجبار در ميان شما درمى‌آيند و در دوزخ با شما خواهند بود. سران مى‌گويند: خوشامد مبادشان، چرا كه به آتش درآمدگان و از حرارت آن به رنج افتادگانند. (٥٩)
پيروان در پاسخ مى‌گويند: بلكه شما را خوشامد مباد! شما بوديد كه اين را براى ما پيش آورديد، و شوم است ماندن در آتش. (٦٠)
آن‌گاه مى‌گويند: پروردگارا، هركس اين عذاب را براى ما پيش آورده است او را در آتش، عذابى دوچندان بيفزاى. (٦١)