اين آفرينش و تدبير كه سرانجام به رستاخيز منتهى مى‌شود بدان سبب است كه خداوند حق مطلق است و باطل از او سرنمى‌زند، در حالى‌كه آفرينش بدون رستاخيز بيهوده است، و نيز بدان سبب است كه خدا پيوسته مردگان را حيات مى‌بخشد پس برپا كردن رستاخيز بر او دشوار نيست و نيز اين‌كه او بر انجام هركارى تواناست. (٦)
و نيز با توجه به اين حقيقت است كه قيامت آمدنى است و هيچ شكى در آن نيست و اين‌كه خدا همه كسانى را كه در گورهايند برمى‌انگيزد. (٧)
امّا از ميان مردم كسى است كه درباره خدا و صفات او مجادله مى‌كند بى‌آن‌كه به دانشى برخاسته از دليل عقلى متّكى باشد يا با هدايت و الهامى از جانب خدا دلش به نور معرفت روشن شده باشد و يا به كتابى آسمانى كه روشنگر است تمسّك نموده باشد. (٨)
اين در حالى است كه او از سر تكبّر پهلوى خود را مى‌گرداند و روى برمى‌تابد تا مردم را از راه خدا به گمراهى بيفكند. براى او در اين جهان خوارى و رسوايى است و روز قيامت عذاب آن آتش برافروخته را به او خواهيم چشانيد. (٩)
[به او گفته مى‌شود:] اين كيفر به سزاى دستاوردى است كه خود پيش فرستاده‌اى، و نيز از آن‌روست كه خدا به بندگانش ستم نمى‌كند، بلكه به هركسى آنچه را كه درخور اوست مى‌دهد. (١٠)
و از ميان مردم كسى است كه خدا را يكسويه و در برخى شرايط عبادت مى‌كند؛ پس اگر خيرى به او رسد دلش به آن آرام مى‌گيرد و به عبادت خدا و دين او دل خوش مى‌كند، و اگر رنج و محنتى به او رسد روى مى‌گرداند و از عبادت خدا بازمى‌ايستد. او در دنيا و آخرت زيان ديده است و زيانكارى آشكار همين است. (١١)
به جاى خدا چيزى را مى‌پرستد كه نه به او زيانى مى‌رساند و نه به او سودى مى‌بخشد. اين است آن گمراهى كه با حق فاصله‌اى دور و دراز دارد. (١٢)
روز قيامت درباره معبودش مى‌گويد: كسى كه زيان او از سودش نزديك‌تر است قطعا بد سرپرست و بد همدمى است. (١٣)
قطعا خداوند كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند به بوستان‌هايى پردرخت كه از زير آنها نهرها روان است درمى‌آورد. به يقين خدا آنچه را بخواهد انجام مى‌دهد. (١٤)
هركس مى‌پنداشت كه خدا هرگز پيامبرش را در دنيا يارى نمى‌كند و دين او را رونق نمى‌بخشد و در آخرت نيز او را يارى نمى‌كند و بر او و پيروانش رحمت نمى‌آورد، اكنون كه شوكت او و كثرت پيروانش را مى‌بيند و به خشم مى‌آيد بايد ريسمانى به آسمان كشد، سپس خود را بدان حلق‌آويز كند، آن‌گاه بنگرد كه آيا اين كار خشم او را از بين مى‌برد. (١٥)