تلاش من اين است كه جز سخن راست و درست به خدا نسبت ندهم و من سزاوار آنم. من براى شما از جانب پروردگارتان دليلى روشن (معجزه‌اى آشكار) بر رسالت خود آورده‌ام؛ پس اى فرعون، بنى اسرائيل را رها كن تا همراه من رهسپار شوند. (١٠٥)
فرعون گفت: اگر معجزه‌اى آورده‌اى، چنانچه در اين ادّعا از راستگويانى، آن را بياور و نشان بده. (١٠٦)
پس موسى عصايش را افكند و ناگهان آن اژدهايى شد كه هيچ شك و ترديدى در آن راه نداشت. (١٠٧)
و دست خود را از گريبان بيرون كشيد و ناگهان آن براى بينندگان سپيد و درخشان گرديد. (١٠٨)
سران و بزرگان قوم فرعون در جلسه مشورتى گفتند: بى‌ترديد، اين شخص جادوگرى دانا و زبردست است. (١٠٩)
مى‌خواهد با پشتيبانى بنى اسرائيل شما را از سرزمينتان بيرون كند. اينك براى مقابله با او چه برنامه‌اى داريد و چه دستورى مى‌دهيد؟ (١١٠)
پس بر آن شدند كه با سحر به مقابله با وى برخيزند؛ ازاين‌رو به فرعون گفتند: در مجازات او و برادرش هارون شتاب مكن و كارشان را به تأخير انداز و گروهى را در شهرها براى جمع‌آورى جادوگران ماهر بسيج كن، (١١١)
كه آنان هرجادوگر ماهر و زبردستى را نزد تو مى‌آورند. (١١٢)
چنين شد، و جادوگران نزد فرعون آمدند و گفتند: اگر ما بر موسى پيروز شويم حتما پاداشى بزرگ خواهيم داشت. (١١٣)
فرعون گفت: آرى، و علاوه‌براين قطعا از مقرّبان من خواهيد بود. (١١٤)
جادوگران با اطمينان از پيروزى خود گفتند: اى موسى، يا تو نخست عصاى خود را بيفكن يا ما نخستين كسى باشيم كه جادوى خود را مى‌افكنيم. (١١٥)
موسى گفت: شما بيفكنيد. پس هنگامى كه عصاها و ريسمان‌هاى خود را افكندند، ديدگان مردم را افسون كردند و آنان را به وحشت انداختند و جادويى بزرگ به ميان آوردند. (١١٦)
و ما به موسى وحى كرديم كه عصايت را بينداز، و او چنين كرد، پس ناگهان آن اژدهايى شد و آنچه را به دروغ مى‌ساختند به سرعت در كام خود فرومى‌برد. (١١٧)
پس حق پاى گرفت و افسونى كه ساختند تباه شد. (١١٨)
آن‌گاه فرعون و يارانش در آن‌جا مغلوب شدند و خوار و بى‌مقدار بازگشتند. (١١٩)
و جادوگران بى‌اختيار به سجده درافتادند. (١٢٠)