بر همسران پيامبر گناهى نيست كه در برابر پدرانشان و پسرانشان و برادرانشان و پسران برادرانشان و پسران خواهرانشان و زنان همكيششان و نيز بردگان و كنيزانشان حجاب نداشته باشند.
اى همسران پيامبر، از خدا پروا داشته باشيد و احكام او را رعايت كنيد، به يقين خدا بر هرچيزى شاهد و ناظر است. (٥٥)
همانا خداوند رحمتش را بر پيامبر افاضه مى‌كند و فرشتگانش براى او آمرزش مى‌طلبند و او را به پاكى ياد مى‌كنند؛ پس اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، شما نيز از خدا بخواهيد تا او را از رحمت خود برخوردار سازد؛ و بر او سلام گوييد، سلامى شايسته. (٥٦)
كسانى كه خدا و رسولش را آزار مى‌رسانند، قطعا خدا آنان را در دنيا و آخرت لعنت مى‌كند؛ در دنيا از رحمت هدايت و در آخرت از مقام قرب خويش محرومشان مى‌سازد، و براى آنان عذابى خواركننده آماده كرده است. (٥٧)
كسانى كه مردان و زنان مؤمن را بى‌آن‌كه مرتكب گناهى شده باشند آزار مى‌رسانند، قطعا به آنان تهمت زده تا آزارشان را روا بشمارند پس بار بهتان و گناه آشكارى بر دوش مى‌كشند. (٥٨)
اى پيامبر، به همسران و دخترانت و به زنان مؤمنان بگو بخشى از مقنعه‌هاى خويش را به خود نزديك كنند تا گردن و سينه آنان آشكار نشود. اين پوشش نزديك‌ترين راه است براى اين‌كه آنان به عفت و حجاب شناخته شوند و در نتيجه مورد آزار فاسقان قرار نگيرند، و خداوند بسيار آمرزنده و مهربان است. (٥٩)
اگر منافقان و كسانى كه در دل‌هايشان بيمارى است و شايعه‌افكنان در مدينه، از كارهايشان بازنايستند، قطعا تو را بر ضد آنان مى‌شورانيم تا از مدينه بيرونشان كنى، آن‌گاه جز زمانى كوتاه در مجاورت تو در اين شهر نخواهند زيست. (٦٠)
اين در حالى است كه آنان لعنت شده‌اند؛ هركجا يافت شوند بايد دستگير گردند و همگى به سختى كشته شوند. (٦١)
تبعيد و كشتن منافقان و هم‌مسلكان آنان، كه طغيانگرى را از حد مى‌گذرانند سنّتى است كه خدا آن را در ميان كسانى كه پيش از شما درگذشته‌اند جارى ساخته است، و هرگز در سنت خدا تغيير و دگرگونى نخواهى يافت. (٦٢)