براى مردان، از آنچه پدر و مادر و خويشاوندان نزديك‌ترشان بر جاى نهاده‌اند سهمى از ارث است و براى زنان نيز از آنچه پدر و مادر و خويشاوندان نزديك‌ترشان بر جاى گذاشته‌اند سهمى از ارث خواهد بود- خواه آن مال كم باشد يا زياد- سهمى است كه قطعى شده است. (٧)
و هرگاه خويشاوندان متوفى كه از ارث بهره‌اى ندارند، و يتيمان و بينوايان بر سر تقسيم ارث حاضر شدند، شما وارثان چيزى از ارث را به آنان نيز بدهيد و به‌طور پسنديده با آنان سخن بگوييد. (٨)
و كسانى كه اگر پس از خود فرزندان خردسال و ناتوانى بر جاى مى‌گذارند كه از ستم ديگران در حق آنان نگرانند بايد بترسند و از خدا پروا كنند و در حق يتيمان ديگران ستم روا ندارند و حقوقشان را تباه نسازند اين راهى است كه كسى در حق يتيمان آنان ستم نكند و بايد درباره يتيمان سخن استوار گويند و رفتارى درست در پيش گيرند. (٩)
كسانى كه اموال يتيمان را به ناحق مى‌خورند، جز اين نيست كه آتشى در شكم خود فرومى‌برند و ديرى نمى‌گذرد كه به آتش سوزان دوزخ مى‌سوزند. (١٠)
خدا به شما درباره فرزندانتان سفارش مى‌كند كه سهم پسر از ميراث، مانند سهم دو دختر است. اين در صورتى است كه فرزندان، دختر و پسر باشند؛ و اگر همه دختر و بيش از دو تن باشند، سهم آنان دوسوم چيزى است كه متوفى بر جاى نهاده است؛ و اگر فقط يك دختر باشد، سهم او نصف ميراث است. و براى هريك از پدر و مادر متوفى از آنچه بر جاى نهاده يك‌ششم است. اين در صورتى است كه متوفى فرزند داشته باشد، ولى اگر فرزندى نداشته باشد و تنها پدر و مادرش از او ارث ببرند، يك‌سوم از آن مادر است. اين در صورتى است كه متوفى برادرانى نداشته باشد، ولى اگر برادرانى داشته باشد، يك‌ششم ميراث از آن مادر است. اين سهام پس از استثناى موردى است كه متوفى بدان وصيت مى‌كند و پس از استثناى دين اوست. شما نمى‌دانيد پدرانتان و پسرانتان كدام‌يك از آنان سودشان به شما نزديك‌تر است تا ميراث را براساس آن تقسيم كنيد.
پس به سهم‌هايى كه از جانب خدا مقرر شده است ملتزم باشيد. به راستى خدا دانا و حكيم است. (١١)