فرعون و كسانى كه پيش از او بودند و پيامبران را تكذيب كردند و نيز قوم لوط، مردم آن شهرهاى زيرورو شده راه پرستش را به خطا پيمودند. (٩)
و فرستاده پروردگارشان را نافرمانى كردند و خدا هم آنان را به كيفرى سخت گرفت. (١٠)
به راستى ما- آن‌گاه كه در عصر نوح آب طغيان كرد- پيشينيان شما را بر آن كشتى سوار كرديم، (١١)
تا آن را براى شما مايه تذكر و عبرتى قرار دهيم و گوشى شنوا آن را در دل جاى دهد. (١٢)
پس آن‌گاه كه براى زنده شدن مردگان، تنها يك بار در صور دميده شود، (١٣)
و زمين و كوه‌ها از جاى برداشته و يكباره خرد و ذرّه‌ذرّه شوند، (١٤)
آن روز است كه رستاخيز به وقوع خواهد پيوست. (١٥)
و آسمان از هم مى‌شكافد و آن روز است كه آسمان سست خواهد بود. (١٦)
و فرشتگان در اطراف آن مستقرند و عرش پروردگارت را در آن روز هشت تن بر فراز آنان حمل مى‌كنند. (١٧)
در آن روز شما با عقايد و اعمالتان بر خدا عرضه مى‌شويد، آن روز هيچ نهانى از باورها و رفتارهاى شما، پوشيده نمى‌ماند. (١٨)
[و كارنامه اعمالتان به شما داده مى‌شود،] امّا كسى كه كارنامه‌اش به دست راستش داده شود، مى‌گويد: اى فرشتگان، كارنامه مرا بگيريد و بخوانيد؛ (١٩)
من در دنيا باور داشتم كه با حساب اعمال خود روبه‌رو مى‌شوم (ازاين‌رو ايمان آوردم و كار شايسته انجام دادم). (٢٠)
پس او در يك زندگى دلخواه و مورد پسند خواهد بود؛ (٢١)
در بهشتى بلندمرتبه، (٢٢)
كه ميوه‌هاى رسيده‌اش نزديك و در دسترس است. (٢٣)
به بهشتيان گفته مى‌شود: بخوريد و بياشاميد كه بر شما گوارا است. اينها پاداش ايمان و كارهاى شايسته شماست كه در آن دورانى كه سپرى شد براى خود پيش فرستاديد. (٢٤)
و امّا كسى كه كارنامه‌اش به دست چپش داده شود، مى‌گويد: اى كاش كارنامه‌ام به من داده نمى‌شد، (٢٥)
و نمى‌دانستم كه حسابم چيست. (٢٦)
اى كاش آن مرگ نخستين نابودم كرده بود، (٢٧)
دريغا! ثروتم به من سودى نبخشيد و گزندى را دور نساخت. (٢٨)
و قدرتم از دستم رفت. (٢٩)
آن‌گاه خدا به فرشتگان مى‌گويد: بگيريد او را و در غل كشيد. (٣٠)
سپس وى را به آتش دوزخ درافكنيد. (٣١)
آن‌گاه او را در زنجيرى كه درازى آن هفتاد ذراع است در بند كشيد. (٣٢)
چرا كه او به خداوند بزرگ ايمان نمى‌آورد، (٣٣)
و كسى را به اطعام بينوا تشويق نمى‌كرد. (٣٤)