به‌نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است خدا را تسبيح مى‌گويند و او را به پاكى و پيراستگى از هرعيب و نقصى ياد مى‌كنند. فرمانروايى جهان هستى از آن اوست و ستايش نيز همه از آن اوست و او بر هركارى تواناست. (١)
اوست آن‌كه شما را آفريد، پس شما دو گروه شديد، گروهى از شما كافر و گروهى از شما مؤمنند، و خدا به آنچه انجام مى‌دهيد بيناست. (٢)
آسمان‌ها و زمين را به حق (براى هدفى پايدار) آفريد و به شما صورت بخشيد و اندام و قواى شما را متناسب با هدف آفرينش نيكو بياراست، و بازگشت همگان به سوى اوست. (٣)
از آنچه در آسمان‌ها و زمين است (از جمله اجزاى پراكنده مردگان) باخبر است، و آنچه را پنهان مى‌داريد و آنچه را آشكار مى‌سازيد همه را مى‌داند، و خدا به رازهاى نهفته در سينه‌ها به خوبى داناست. (٤)
آيا خبر كسانى كه پيش از اين كفر ورزيدند و وزر و وبال كارشان را در همين جهان چشيدند به شما مشركان، نرسيده است؟ آنان در آخرت نيز عذابى دردناك خواهند داشت. (٥)
اين فرجام شوم بدان‌سبب بود كه پيامبرانشان با دليل‌هايى روشن به سويشان مى‌آمدند ولى آنان مى‌گفتند: آيا آدميانى كه هيچ امتيازى بر ما ندارند ما را هدايت مى‌كنند؟ پس كافر شدند و روى برتافتند و گمان كردند كه خدا به وجودشان نيازمند است و آنان را هلاك نمى‌كند، در صورتى كه خدا از آنان بى‌نياز بود، و خدا از همه‌چيز بى‌نياز است و بر كارهايش كه همه زيباست ستايش مى‌شود. (٦)
كسانى كه كافر شدند، پنداشتند كه هرگز از گورها برانگيخته نمى‌شوند. بگو: چرا، به پروردگارم سوگند كه قطعا برانگيخته خواهيد شد، سپس شما را به حقيقت و پى‌آمدهاى ناگوار آنچه كرده‌ايد آگاه خواهند ساخت، و اين بر خدا آسان است. (٧)
پس به خدا و فرستاده‌اش محمّد و به قرآن روشنى‌بخش كه ما آن را فروفرستاده‌ايم ايمان بياوريد، و خدا به آنچه مى‌كنيد آگاه است و شما را به آن سزا مى‌دهد. (٨)
در روزى برانگيخته مى‌شويد كه خدا شما را در آن روز كه روز جمع شدن همگان است، براى داورى گرد مى‌آورد. آن روز روز آشكار شدن زيان‌ها و نيرنگ‌هايى است كه مردمان به يكديگر زده‌اند.
و هركس به خدا ايمان بياورد و كارى شايسته كند، خدا بدى‌هاى او را از او مى‌زدايد و او را به بوستان‌هاى پردرخت كه نهرها از زير آنها روان است درمى‌آورد، در حالى‌كه براى هميشه در آن جاودانه‌اند. اين است سعادت بزرگ. (٩)