سوره جمعه/ ٦٢
به‌نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است، خدا را تسبيح مى‌گويند و او را به پاكى از هرعيب و نقصى ياد مى‌كنند؛ همو كه فرمانرواى هستى و پيراسته از نيازمندى و مقتدر شكست‌ناپذيرى است كه كارهايش همه از روى حكمت است. (١)
اوست كه در ميان مردم عرب كه خواندن و نوشتن نمى‌دانستند، پيامبرى از خودشان برانگيخت؛ پيامبرى كه آيات خدا را بر آنان تلاوت مى‌كند و آنان را به وسيله كارهاى شايسته و اخلاق نيكو رشد مى‌دهد و قرآن و معارف آن را به ايشان مى‌آموزد، و آنان قطعا پيش از اين در گمراهى آشكارى فرورفته بودند. (٢)
و نيز براى جمعيت ديگرى از آن مردم كه هنوز به ايشان نپيوسته‌اند آن پيامبر را به رسالت برانگيخت. و خداست كه اراده‌اش غالب و كارهايش همه براساس حكمت است. (٣)
اين بعثت فضل خداست كه آن را به هركه بخواهد عطا مى‌كند، و او خواسته است كه آن را به محمّد ارزانى دارد، و خدا داراى تفضّلى بزرگ است. (٤)
داستان كسانى كه احكام و معارف تورات به آنان آموخته و بر عهده آنان نهاده شد ولى به آن عمل نكردند و به مقصد نرساندند، همچون داستان الاغ است كه كتاب‌هايى را بر پشت خود مى‌برد و از حمل كردن آنها جز خستگى نصيبى ندارد. بد است داستان مردمى كه آيات خدا را دروغ شمردند. آنان ستمكارند و خدا مردم ستمكار را هدايت نمى‌كند. (٥)
بگو: اى يهوديان، اگر تصوّر مى‌كنيد كه شما دوستان خداييد نه مردم ديگر، اگر راست مى‌گوييد تمنّاى مرگ كنيد تا به ديدار خدا نايل شويد، چرا كه دوست شيفته ديدار دوست خويش است. (٦)
ولى به سبب گناهانى كه پيش فرستاده و ستم‌هايى كه كرده‌اند هرگز تمنّاى مرگ نخواهند كرد، و خدا به حال ستمكاران به خوبى داناست. (٧)
بگو: مرگى كه از آن مى‌گريزيد قطعا به ديدار شما خواهد آمد، سپس به سوى آن داناى نهان و آشكار بازگردانده مى‌شويد، آن‌گاه شما را به حقيقت و پى‌آمدهاى ناگوار آنچه مى‌كرديد، آگاه خواهد ساخت. (٨)