و ياد كنيد زمانى را كه عيسى پسر مريم گفت: اى بنى اسرائيل، من فرستاده خدا به سوى شمايم و تورات را كه پيش از من بوده است تصديق مى‌كنم و شما را به پيامبرى كه پس از من مى‌آيد و نام او احمد است نويد مى‌دهم. پس هنگامى كه او (احمد) با دلايل و معجزات روشن به سويشان آمد رسالتش را تكذيب كردند و گفتند: اين جادويى آشكار است. (٦)
آنان با تكذيب رسالت پيامبر در حقيقت بر خدا افترا بستند، و چه كسى ستمكارتر است از آن كس كه بر خدا دروغ بسته باوجوداين‌كه به تسليم شدن در برابر خدا فراخوانده شده است؟ و خدا مردم ستمكار را به راه درست نمى‌رساند. (٧)
آنان مى‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند، در صورتى كه خدا نور خود را به كمال مى‌رساند، هرچند كافران آن را خوش نداشته باشند. (٨)
اوست آن‌كه پيامبرش محمّد را با رهنمود و دين حق به رسالت فرستاد تا آن را بر همه اديان فايق گرداند، گرچه مشركان آن را خوش نداشته باشند. (٩)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، آيا شما را به تجارتى سودمند كه شما را از عذابى دردناك مى‌رهاند راه نمايم؟ (١٠)
به خدا و رسولش ايمانى راستين مى‌آوريد و در راه خدا با مال و جانتان جهاد مى‌كنيد. اين ايمان و جهاد- اگر بدانيد- براى شما بهتر است. (١١)
اگر ايمان بياوريد و جهاد كنيد، خدا گناهانتان را بر شما مى‌بخشايد و شما را در بوستان‌هاى پردرخت كه از زير آنها نهرها روان است و در خانه‌هايى خوش كه در باغ‌هاى بهشت جاودان است درمى‌آورد. اين است سعادت بزرگ. (١٢)
و نعمتى ديگر نيز نصيب شما خواهد شد، كه آن را دوست مى‌داريد؛ آن نصرتى از جانب خدا و فتحى نزديك است. و تو اى پيامبر، مؤمنان را به بهشت و پيروزى بر كافران بشارت ده. (١٣)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، خدا را با ايمان و جهاد در راه او، و پيمودن راهى كه پيامبرش در آن گام نهاده است يارى كنيد؛ چنان‌كه عيسى بن مريم به حواريّون گفت: چه كسانى ياران منند و مرا در سير به سوى خدا يارى مى‌دهند؟ حواريّون گفتند: ماييم ياران خدا و كمك‌كاران تو. پس طايفه‌اى از بنى اسرائيل ايمان آوردند و طايفه‌اى از آنان كافر شدند، و ما كسانى را كه ايمان آورده بودند بر دشمنانشان قدرت داديم و در نتيجه بر آنان پيروز شدند. (١٤)