پس فرجام شيطان فريبگر و انسان فريب‌خورده آن شد كه هردو به آتش درآيند و براى هميشه در آن بمانند، و اين است سزاى ستمگران. (١٧)
پروا داشتن از خدا سبب مصون ماندن از فريب شيطان است؛ پس اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد از خدا پروا كنيد و به تكاليف الهى خود عمل نماييد، و هركسى از شما بايد بنگرد كه براى فرداى آخرتش چه پيش فرستاده است. از خدا بترسيد و به حساب كارهايى كه انجام داده‌ايد برسيد و نيك و بدش را دريابيد كه خدا به آنچه مى‌كنيد آگاه است. (١٨)
و مانند كسانى نباشيد كه خدا را از ياد بردند و خدا هم حقيقت خودشان را از يادشان برد تا آن‌كه ندانستند كه كيستند و چه بايد بكنند.
اينان از مسير بندگى خدا خارج شده‌اند. (١٩)
دوزخيان با بهشتيان يكسان نيستند؛ بهشتيانند كه سعادتمندند. (٢٠)
اگر ما اين قرآن را بر كوهى فروفرستاده بوديم، آن را با همه صلابت و عظمتش، در برابر خدا خاشع و از ترس او از هم پاشيده مى‌ديدى. ما اين مثل‌ها را براى مردم مى‌زنيم، باشد كه در قرآن بينديشند. (٢١)
اوست خدايى كه جز او معبودى شايسته پرستش نيست و به نهان و آشكار جهان داناست. اوست كه گسترده‌مهر و مهربان است. (٢٢)
اوست خدايى كه جز او معبودى شايسته پرستش نيست؛ همان فرمانروايى كه تدبير امور بندگان در اختيار اوست و در كمال پاكى و طهارت است. با بندگانش برخوردى سالم و درست دارد. ايمنى‌بخش، برترى چيره، شكست‌ناپذير، جبران‌كننده كاستى‌ها و بزرگ‌منش و باعظمت است. منزّه است خدا از اين‌كه به او شرك ورزند. (٢٣)
اوست خدا كه آفريننده، پديدآورنده و صورت‌آفرين است؛ نيكوترين نام‌ها تنها از آن اوست. آنچه در آسمان‌ها و زمين است او را به پاكى و پيراستگى از هرعيب و نقصى ياد مى‌كنند، و اوست آن مقتدر شكست‌ناپذيرى كه كارهايش همه استوار و متقن است. (٢٤)
سوره ممتحنه/ ٦٠