آرى، از آنان نمى‌پرسند كه چه كرده‌اند، بلكه مجرمان با علامتى كه در چهره دارند شناخته مى‌شوند؛ آن‌گاه موهاى پيشانى و پاهايشان را مى‌گيرند و آنان را به دوزخ مى‌افكنند. (٤١)
پس كدام يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٤٢)
سپس گفته مى‌شود:
اين است دوزخى كه مجرمان آن را انكار مى‌كردند. (٤٣)
آنان ميان آتش و آبى داغ و بس جوشان مى‌گردند. (٤٤)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٤٥)
و براى كسى كه از مقام پروردگارش بترسد (خود را در برابر او بنده بداند) دو بهشت است: بهشتى به سزاى اعمالش و بهشتى براساس فزون‌بخشى خدا. (٤٦)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٤٧)
دو بهشتى كه داراى انواع ميوه‌ها و محصولات‌اند. (٤٨)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٤٩)
در آنها دو چشمه روان است كه در وصف نيايد. (٥٠)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٥١)
در آن دو بهشت از هرميوه‌اى دو گونه است. (٥٢)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٥٣)
اين در حالى است كه آنان بر بالش‌ها تكيه زده و بر فرش‌هايى با آسترهايى از ديباى ستبر نشسته‌اند، و ميوه‌هاى چيدنى آن دو بهشت، نزديك و در دسترس است. (٥٤)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٥٥)
در آن‌جا همسرانى است كه چشم بر شوهران خود دوخته و ديده از غير آنها فروبسته‌اند و پيش از آنان هيچ انس و جنّى با آنها آميزش نكرده است. (٥٦)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٥٧)
آنها در لطافت رنگ، درخشندگى و زيبايى گويى ياقوت و مرجانند. (٥٨)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٥٩)
اين است احسان خدا به كسانى كه از مقام او مى‌ترسند؛ مگر سزاى نيكى جز نيكى است؟ (٦٠)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٦١)
و در مرتبه‌اى فروتر از آن دو بهشت، دو بهشت ديگر نيز هست. (٦٢)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٦٣)
چنان سرسبز و باطراوت است كه از شدّت سبزى سيه‌گون مى‌نمايد. (٦٤)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٦٥)
در آن‌جا دو چشمه‌اى كه مى‌جوشد و فواره مى‌زند جارى است. (٦٦)
پس كدام‌يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ (٦٧)