آنان در حالى‌كه چشمانشان در اثر ذلّت فروافتاده از گورها بيرون مى‌آيند و آن چنان درهم و برهم مى‌شوند كه گويى ملخ‌هايى پراكنده‌اند. (٧)
شتابان به سوى آن دعوت‌كننده مى‌روند و دعوتش را اجابت مى‌كنند. كافران مى‌گويند: امروز روزى سخت و دشوار است. (٨)
پيش از قوم تو، قوم نوح نيز رسالت پيامبران را دروغ انگاشتند؛ ازاين‌رو بنده ما نوح را تكذيب كردند و گفتند: او ديوانه است و از سوى جنّيان به گفتن اين سخنان وادار مى‌شود. (٩)
پس نوح پروردگارش را خواند كه: پروردگارا، من شكست خورده‌ام، انتقام مرا بستان. (١٠)
[ما هم دعايش را اجابت كرديم،] پس درهاى آسمان را با آبى ريزان گشوديم و بارانى شديد و پى‌درپى فروريختيم. (١١)
و زمين را به صورت چشمه‌هاى آب شكافتيم؛ پس آب‌هاى فرود آمده از آسمان با آب‌هاى جوشيده از زمين به همان اندازه كه براى طوفان مقدّر شده بود به هم پيوست. (١٢)
و نوح را بر كشتى ساخته شده از الوارها و ميخ‌ها برنشانديم. (١٣)
آن كشتى با مراقبت و حراست همه‌جانبه ما بر روى آب روان بود. چنين تدبير كرديم تا نوح را كه به او كافر شدند و رسالتش را انكار كردند پاداش دهيم. (١٤)
و به راستى آن كشتى را باقى گذاشتيم تا نشانه و دليلى باشد براى هركسى كه درس عبرت مى‌آموزد.
اينك آيا كسى هست كه متذكّر شود و درستى پيام رسولان را دريابد؟ (١٥)
حال كه از سرگذشت قوم نوح آگاه شديد، آيا دانستيد كه عذاب من و هشدارهايم چگونه بود؟ آيا عذاب من سخت نبود؟ آيا هشدارهايم راست و درست نبود؟ (١٦)
همانا ما معارف قرآن را براى فراگيرى همگان آسان كرديم؛ پس آيا كسى هست كه متذكّر شود و خدا را بشناسد و به صفات و افعال او پى ببرد؟ (١٧)
قوم عاد پيامبرشان را تكذيب كردند و به عذاب گرفتار آمدند؛ پس عذاب من و هشدارهاى من چگونه بود؟ (١٨)
ما در برهه‌اى از زمان كه پياپى براى آنان شوم بود، تندبادى سوزان بر آنان فرستاديم، (١٩)
كه مردم را از جا مى‌كند [و وقتى آنها را بر زمين مى‌افكند] گويى تنه‌هاى نخلى بودند كه از ريشه برآمده بودند. (٢٠)
پس بنگر كه عذاب من و هشدارهايم چگونه بود. آيا عذاب من سخت نبود؟ آيا هشدارهايم راست و درست نبود؟ (٢١)
همانا ما معارف قرآن را براى فراگيرى همگان آسان كرديم؛ پس آيا كسى هست كه متذكّر شود و خدا را بشناسد و به صفات و افعال او پى ببرد؟ (٢٢)
قوم ثمود نيز هشدارها را دروغ انگاشتند. (٢٣)
و گفتند: آيا از بشرى كه از جنس خود ما و يكّه و تنهاست و هيچ عدّه و عدّه‌اى ندارد پيروى كنيم؟ در اين صورت ما قطعا در گمراهى و جنونى شگفت خواهيم بود. (٢٤)
آيا از ميان ما وحى فقط بر او القا شده است؟ او بر ما هيچ امتيازى ندارد، بلكه بسيار دروغ‌پرداز و متكبّر است و مى‌خواهد بدين‌وسيله بر ما بزرگى كند. (٢٥)
فردا به زودى خواهند دانست كه دروغ‌پرداز و متكبّر كيست. (٢٦)
به پيامبرشان صالح گفتيم: همانا ما به شيوه اعجاز، آن شترى را كه مى‌خواهند برايشان مى‌فرستيم تا آنان را بيازماييم؛ پس در انتظار [عملكرد] آنان باش و بر آزارشان شكيبايى كن. (٢٧)