اين مشركان كه سراى آخرت را باور ندارند، فرشتگان را دختران خدا مى‌شمرند و آنها را با نام‌هايى كه ويژه زنان است، نامگذارى مى‌كنند. (٢٧)
آنان به اين اعتقادشان هيچ دانشى ندارند و تنها از وهم و خيال خود پيروى مى‌كنند، و قطعا گمان- تا چه رسد به وهم و خيال- براى دستيابى به حق هرگز بسنده نيست. (٢٨)
اينك، چون از ياد ما روى برتافتند و جز زندگى دنيا را نخواستند از آنان روى بگردان و كارشان را به خدا واگذار. (٢٩)
اين منتهاى دانش آنان است كه تنها درباره دنيا مى‌انديشند.
قطعا پروردگار تو به كسى كه از راه او دور گشته و به بيراهه افتاده داناتر است، و او به آن‌كه هدايت يافته و راه او را پيموده نيز آگاه‌تر است. (٣٠)
و هرچه در آسمان‌ها و هرچه در زمين است از آن خداست؛ پس او را سزد كه بشر را بيافريند و امرشان را تدبير كند، تا كسانى را كه بد كرده‌اند به آنچه كرده‌اند كيفر كند و كسانى را كه نيكى نموده‌اند به نيكوترين پاداش سزا دهد. (٣١)
نيكوكاران كسانى‌اند كه از گناهان بزرگ و از كارهاى قبيح خوددارى مى‌كنند، مگر گناهى كه هرازگاهى بدان مبتلا شوند. قطعا پروردگارت را آمرزشى گسترده است و سزد كه گنهكاران به درگاه او توبه كنند. او آن‌گاه كه شما را از عناصر زمينى پديد آورد و پرورش داد تا به صورت نطفه در رحم‌ها قرار گرفتيد، و نيز آن‌گاه كه شما به صورت جنين در شكم مادرانتان بوديد، از هركس به شما آگاه‌تر بود. پس خويشتن را به پاكى و پيراستگى نستاييد. او به آن كسى كه تقوا پيشه نموده است داناتر است. (٣٢)
اينك به من خبر ده، از آن كس كه از انفاق روى گردانيد، (٣٣)
و اندكى از مال خود را در راه خدا داد و سپس از آن‌هم دريغ ورزيد، (٣٤)
آيا علم غيب نزد اوست و آينده خود را مى‌بيند كه اگر انفاق كند تهيدست مى‌شود؟ (٣٥)
مگر او را به آن پندها و حكمت‌ها كه در نوشته‌هاى نازل شده بر موسى (تورات) است، آگاه نكرده‌اند؟ (٣٦)
آيا او را به آنچه در كتاب‌هاى نازل شده بر ابراهيم است، آگاه نكرده‌اند؟
همان‌كه به وظيفه‌اش به خوبى وفا كرد. (٣٧)
آيا در آنها اين حقيقت نيامده است كه هيچ گنهكارى بار گناه ديگرى را بر دوش نمى‌گيرد؟ پس چگونه سخن آن‌كس را كه گفت: تو انفاق مكن، من گناهانت را بر عهده مى‌گيرم باور كرده است؟ (٣٨)
مگر در كتاب‌هاى ابراهيم و موسى اين حقيقت بيان نشده است كه براى انسان جز آنچه براى به دست آوردنش تلاش كرده است چيزى نيست؟ (٣٩)
و اين‌كه تلاشش در قيامت- كه ديرى نمى‌گذرد- مشاهده خواهد شد. (٤٠)
سپس در برابر عملش كاملترين سزا را به او خواهند داد. (٤١)
و اين‌كه همه‌چيز به پروردگارت منتهى مى‌شود. (٤٢)
و اين‌كه تنها اوست كه خنديدن و گريستن را در آدميان پديد آورده است. (٤٣)
و اين‌كه تنها اوست كه ميرانده و حيات بخشيده است. (٤٤)