بدين‌سان هيچ فرستاده‌اى از جانب خدا به سوى كسانى كه پيش از اينان بودند نيامد، مگر اين‌كه گاه گفتند:
او جادوگر است و گاه گفتند: او ديوانه است. (٥٢)
آيا يكديگر را به گفتن اين سخن سفارش مى‌كردند؟ نه! چنين نبوده است، بلكه همه كفرپيشگان مردمى سركش بودند و مخالفت با پيامبران پيامد سركشى است. (٥٣)
اى پيامبر، حال كه اين كافران بر كفر و سركشى خود پاى مى‌فشارند از آنان روى برتاب و با آنان درباره حق بحث و جدال مكن كه بر تو ملامتى نيست، زيرا تو حجّت را بر آنان تمام كرده‌اى. (٥٤)
ولى يادآورى كن و پند ده و آن را پى‌گير باش، چرا كه تذكر و اندرز براى مؤمنان سودمند است. (٥٥)
من جنيّان و آدميان را جز براى اين‌كه مرا بپرستند نيافريدم. (٥٦)
نه از آنان رزقى مى‌طلبم و نه مى‌خواهم مرا غذا دهند. (٥٧)
چرا كه خدا خود بسيار روزى‌دهنده و مقتدر و نيرومند است. (٥٨)
آرى، آنان را آفريدم تا مرا عبادت كنند، ولى گروهى از آنان كفر ورزيدند و ستمكار شدند، و قطعا براى كسانى كه ستم كرده‌اند بهره‌اى از عذاب، مانند بهره هم‌مسلكانشان از امّت‌هاى گذشته خواهد بود؛ پس شتاب در آمدن عذاب را از من نخواهند. (٥٩)
پس واى بر كسانى كه كافر شده‌اند از روزشان همان روزى كه به آنان وعده داده مى‌شود. (٦٠)
سوره طور/ ٥٢
به‌نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
سوگند به كوه طور كه خدا در آن با موسى سخن گفت، (١)
و سوگند به تورات، آن كتابى كه نگاشته شد، (٢)
در صفحه‌اى براى تلاوت منتشر شد، (٣)
و سوگند به آن خانه آباد، (٤)
و به آسمان، آن بام برافراشته، (٥)
و به آن درياى شعله‌ور، (٦)
سوگند به همه اينها كه عذاب روز قيامت كه پروردگارت مقرّر كرده است تحقّق خواهد يافت. (٧)
هيچ بازدارنده‌اى براى آن نيست. (٨)
آن عذاب روزى پديد مى‌آيد كه آسمان با جنبشى سخت، نابود مى‌شود، (٩)
و كوه‌ها با لرزش زمين به شدّت حركت مى‌كنند. (١٠)
واى بر تكذيب‌كنندگان قيامت در آن روز كه اين پديده‌ها رخ دهد. (١١)
همانان كه در باطل فرورفته‌اند و با بحث و جدال در آيات خدا به بازى مى‌پردازند. (١٢)
روزى كه به سوى آتش دوزخ سخت رانده مى‌شوند. (١٣)
به آنان مى‌گويند: اين همان آتشى است كه آن را دروغ مى‌انگاشتيد. (١٤)