و چه بسيار نسل‌هايى را كه پيش از ايشان نابود كرديم كه نيرومندتر از اينان بودند و با قوّت و قدرت به شهرها مى‌تاختند. ولى سرانجام گرفتار عذاب الهى شدند. آيا گريزگاهى كه از عذاب خدا بدان پناه برده شود هست؟ (٣٦)
همانا در اين حقايقى كه از روز رستاخيز و سرگذشت امّت‌هاى گذشته برشمرديم، براى كسى كه دلى انديشمند دارد يا كسى كه به سخن حق گوش فرامى‌دهد و در اين فضا حضور دارد، تذكر و عبرتى است. (٣٧)
و به يقين آسمان‌ها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است در شش مرحله آفريديم و هيچ خستگى و رنجى به ما نرسيد. (٣٨)
حال كه دريافتى تكذيب‌كنندگان تو فرجامى ناگوار دارند، در برابر سخنان نارواى آنان صبر پيشه ساز، و پيش از طلوع خورشيد و قبل از غروب، همراه با ستايش پروردگارت او را تسبيح گوى. (٣٩)
و در بخشى از شب و پس از سجده‌ها نيز او را تسبيح گوى. (٤٠)
و گوش به زنگ روزى باش كه منادى از جايگاهى نزديك با دميدن در صور بانگ برمى‌آورد. (٤١)
روزى كه همگان آن بانگ به حق را مى‌شنوند. آن روز، روز زنده شدن مردگان و بيرون آمدن از گورهاست. (٤٢)
به يقين ماييم كه حيات مى‌بخشيم و جان مى‌ستانيم و بازگشت همگان فقط به سوى ماست. (٤٣)
روزى كه زمين با شكافتنش از مردگان جدا مى‌شود و مردگان از آن بيرون مى‌آيند و به سوى كسى كه آنان را فراخوانده است شتابان حركت مى‌كنند. اين حشرى است كه بر ما آسان خواهد بود. (٤٤)
آرى، تو شكيبا باش، ما آنچه را كه آنان به گزاف درباره تو مى‌گويند بهتر مى‌دانيم و آنان را به سزاى كردارشان خواهيم رسانيد. تو بر آنان چيره نيستى تا به اجبار، به ايمان وادارشان كنى؛ پس به وسيله قرآن به هركسى كه از تهديد من مى‌ترسد تذكّر بده. (٤٥)
سوره ذاريات/ ٥١
به‌نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
سوگند به آن بادهايى كه [ابرها و] خاك‌ها را به شدّت مى‌پراكنند، (١)
پس به آن ابرهايى كه بارى گران از آب را با خود حمل مى‌كنند، (٢)
پس به آن كشتى‌هايى كه در درياها به آسانى روانند، (٣)
پس به آن فرشتگانى كه فرمان خدا را در امور جهان ميان خود تقسيم مى‌كنند، (٤)
سوگند به همه اينها كه آنچه به شما وعده داده مى‌شود راست است. (٥)
و قطعا جزا و پاداش تحقق خواهد يافت. (٦)