امروز هركسى بدانچه كرده است سزا داده مى‌شود. امروز هيچ ستمى در كار نخواهد بود، چرا كه خداوند اعمال بندگان را به سرعت حسابرسى مى‌كند. (١٧)
آنان را از روز قيامت، آن روز نزديك، بترسان، آن‌گاه كه دل‌ها از شدّت ترس از جاى كنده شده و به حنجره‌ها رسيده است، در حالى كه آنان سخت اندوهناك‌اند.
آن روز ستمكاران نه خويشاوندى دارند كه از آنان حمايت كند و نه شفاعت‌كننده‌اى كه شفاعتش در حق آنان پذيرفته شود. (١٨)
خداوند خيانت چشم‌هايى را كه دزدانه مى‌نگرند، مى‌داند و به كفر و نفاق و گناهانى كه سينه‌ها نهان مى‌دارند، آگاه است. (١٩)
و خداست كه در دنيا و آخرت به حق حكم مى‌كند (امور هستى را تدبير مى‌كند و براى هدايت مردم دين و آيين مقرر مى‌دارد) ولى كسانى را كه مشركان به جاى خدا مى‌خوانند، هيچ حكمى ندارند (نه در آفرينش تدبيرى دارند و نه آيينى را تشريع مى‌كنند.) زيرا تنها خدا شنوا و بيناست. (٢٠)
آيا در زمين گردش نكرده‌اند تا به ديده عبرت بنگرند كه فرجام كسانى كه پيش از آنان مى‌زيستند و پيامبران را تكذيب كردند چگونه شد؟ آنان بسيار نيرومندتر از اينان بودند و بناهايى كه آنان در زمين بر جاى گذاشتند از بناهايى كه اينان دارند، بسيار استوارتر بود، اما خدا آنان را به گناهانشان گرفت و هلاكشان ساخت و هيچ‌كس نبود كه آنان را از عذاب خدا نگاه دارد. (٢١)
اين فرجام شوم از آن‌روى بود كه پيامبرانشان با نشانه‌هايى روشن به سوى آنان آمدند ولى آنان كفر ورزيدند و خدا هم آنان را گرفتار عذاب ساخت. به راستى خدا نيرومند و سخت كيفر است. (٢٢)
و همانا موسى را با معجزاتى كه همه از نشانه‌هاى ما بود و نيز با سلطه و نيرويى آشكار كه فرعون را از دسترسى به او بازمى‌داشت، فرستاديم. (٢٣)
او را به سوى فرعون و هامان و قارون به رسالت فرستاديم، ولى آنان گفتند: موسى افسونگرى دروغ‌پرداز است. (٢٤)
پس هنگامى كه موسى حق را كه از جانب ما بود برايشان آورد، گفتند: پسران كسانى را كه ايمان آورده و او را همراهى و پشتيبانى كرده‌اند، بكشيد، و زنانشان را براى خدمت زنده نگاه داريد. آنان براى نابودى مؤمنان نيرنگ كردند ولى نيرنگ كافران جز در بيراهه نبود و به موسى و مؤمنان كارگر نشد. (٢٥)