و در آن روز فرشتگان را مى‌بينى كه براى اجراى فرمان خدا پيرامون عرش الهى در گردش‌اند و همراه با ستايش پروردگارشان پيوسته او را تسبيح مى‌گويند.
در آن روز محكمه داورى برپا مى‌شود تا ميان آدميان به حق داورى گردد، و گفته مى‌شود:
ستايش، همه از آن خداست كه پروردگار همه جهان‌هاست. (٧٥)
سوره مؤمن/ ٤٠
به‌نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
حا. ميم. (١)
اين كتاب از جانب خداى مقتدر شكست‌ناپذير و دانا نازل شده است. (٢)
همو كه بخشنده گناه و توبه‌پذير و سخت كيفر و بخشنده نعمت‌هاى مستمرّ است. جز او هيچ معبودى شايسته پرستش نيست و بازگشت همگان فقط به سوى اوست. (٣)
جز كسانى كه كافر شده‌اند، كسى در آيات ما جدال نمى‌كند؛ پس [اقتدار و دانش پروردگارت را در نظر داشته باش تا] مبادا گردش آنان در شهرها (فرورفتن آنان در نعمت و رفاه و بهره‌مندى‌شان از جلوه‌هاى دنيا) تو را بفريبد و تصور كنى كه آنان مى‌توانند از كيفر خدا بگريزند. (٤)
پيش از اينان نيز قوم نوح و گروه‌هايى كه پس از آنان بودند، پيامبرانشان را تكذيب كردند؛ و هر امّتى آهنگ پيامبر خويش كردند تا او را بگيرند و بكشند و يا تبعيدش كنند، و به وسيله باطل به بحث و جدال پرداختند تا بدان حق را تباه سازند؛ من هم آنان را به عذاب گرفتم؛ پس بنگر كه عقوبت من چگونه بود. (٥)
آرى، همان‌گونه كه كافران امّت‌هاى گذشته به عذاب‌هاى دنيوى گرفتار شدند، سخن پروردگارت در حق همه كافران، از جمله كافران امّت تو تحقق يافت كه آنان همدم آتش دوزخ خواهند شد. (٦)
فرشتگانى كه عرش الهى را حمل مى‌كنند و كسانى كه بر گرد آن هستند، پيوسته با ستايش پروردگارشان او را تسبيح مى‌گويند و به يكتايى او در تدبير جهان ايمان دارند، و براى كسانى كه يگانگى خدا را باور كرده‌اند، آمرزش مى‌طلبند، مى‌گويند: پروردگارا، رحمت و دانش تو همه‌چيز را فراگرفته است؛ پس كسانى را كه به سوى تو بازگشته و راه تو را پيموده‌اند بيامرز و آنان را از عذاب دوزخ نگاه دار. (٧)